“นั่นเป็นไปไม่ได้ เจ้าหาคำโต้เถียงไปเรื่อย!” คนผู้นั้นกล่าวด้วยอาการโกรธเกรี้ยวอย่างที่สุด
เมื่อกล่าวจบ คนชุดขาวเหล่านั้นก็ได้มุ่งฆ่าฟันเข้าไปทางมู่เฉียนซีและชิงอิ่งอย่างดุดัน
ปัง ปัง ปัง! การโจมตีอันบ้าคลั่งของพวกเขาล้วนแต่ถูกชิงอิ่งกันเอาไว้ทั้งหมด
เห็น ๆ กันอยู่ว่าเป็นพลังที่สามารถทำลายร่างกายของคนผู้ใดก็ได้ แต่เมื่อมันตกลงบนตัวของบุรุษผู้สวมอาภรณ์สีเขียวแล้วมันกลับไม่มีแรงกระเพื่อมเลยแม้แต่น้อย
การประมือกันเมื่อก่อนหน้าไม่นานมานี้ พวกเขาคิดว่าชิ่งอิ่งเป็นศัตรูที่ยากจะรับมือได้อย่างยิ่ง แต่มาตอนนี้พวกเขาพบว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
“เขาไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นหุ่นเชิด”
“คิดจริงหรือว่ามีหุ่นเชิดตัวหนึ่งปกป้องเจ้าแล้วเจ้าจะสามารถรอดจากความตายครั้งนี้ไปได้? ฝันไปเถอะ!”
บึ้ม! พวกเขาโจมตีอย่างบ้าคลั่งเพราะคิดที่จะทะลวงการป้องกันของชิงอิ่งเพื่อไปฆ่ามู่เฉียนซี
ที่จริงแล้วเหลิ่งหนิงจือเองก็กังวลใจ ถึงต่อให้ชิงอิ่งจะแข็งแกร่งไปมากกว่านี้แต่ก็มีเพียงผู้เดียวเท่านั้น
หากว่าเขาไม่อาจกันพวกองครักษ์ไป๋เอาไว้ได้อยู่ มู่เฉียนซีก็จะยิ่งเป็นอันตรายเข้าไปอีก
นางได้รีบวิ่งออกมาอย่างร้อนรนแล้วกล่าว “ให้ข้าช่วย”
มู่เฉียนซียิ้มแล้วปลอบใจนางว่า “แน่นอนว่าเจ้าจะต้องช่วยเหลือ! แต่ทว่ามิใช่ในตอนนี้ ตอนนี้เจ้าจงนั่งพักผ่อนอยู่อีกทางหนึ่งให้สบายใจเสียเถิด!”
เหลิ่งหนิงจือนั้นไม่รู้ว่ามู่เฉียนซีมีแผนอะไร แต่นางมองออ
