ล่าวถาม “ยาเม็ดขั้นต่ำมันทรงคุณค่ามากนักหรือ?”
สีหน้าของนายน้อยเจ็ดเย็นชาไปพลัน “แม่นาง เจ้าจงอย่าได้โลภมากไปนัก! ยาเม็ดขั้นปฐพีนี้เป็นสิ่งที่นักปรุงยาขั้นสูงสุดเต็มขั้นสกัดออกมา มันมีคุณภาพที่ดียิ่งนัก”
มู่เฉียนซีส่ายหน้าแล้วกล่าว “แต่ว่าข้าไม่อยากได้ของสวะนี่จริง ๆ นี่!”
คุณภาพดีนัก? เห็นนางเป็นคนตาบอดหรืออย่างไร? นี่เป็นสิ่งของกึ่งสำเร็จที่มีสิ่งเจือปนอย่างมากมาย แม้ว่าหลังจากกินไปแล้วจะสามารถเพิ่มระดับพลังความสามารถได้ แต่สิ่งเจือปนนั้นก็จะไปรวมกันอยู่ในร่างกายแล้ว แบบนี้มันน่ากลัวออกจะตายไป
สีหน้าของนายน้อยเจ็ดเปลี่ยนเป็นดำเสียยิ่งกว่าก้นกระทะ “นี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบผู้ที่มิรู้จักอะไรดีอะไรร้ายเช่นเจ้า ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าก็ทำได้เพียงแต่ต้องลงมือเสียแล้ว”
สีหน้าของมู่เฉียนซียังคงมีแววยิ้มแย้มเช่นเก่า “ลงมือก็ลงมือสิ ใครกลัวใครกันเล่า!”
“รับกระบวนท่าเถอะ!”
นายน้อยเจ็ดลงมือ ผู้ที่เป็นนายน้อยอันดับสุดท้ายอย่างนายน้อยเจ็ด ถึงแม้ว่าจะยังไม่บรรลุขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูต แต่เขาก็มีพลังของจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่เก้าเต็มขั้น
การมายังสระหานซินในครั้งนี้ก็เพื่อที่จะยืมใช้สระหานซินในการบรรลุขั้นมหาจักรรพรรดิ อยากที่จะให้บรรดาพี่ชายเหล่านั้นได้เบิกตามองกันใหม่
บึ้ม! หมัดอันร้ายกาจหมัดหนึ่งของนายน้อยเจ็ดได้พุ่งออกไป
คนอื่น ๆ ต่างล้วนตะลึงงัน “หญิงสาวผู้นี้โง่ไปแล้วกระมัง! ไม่เห็นแก่หน้านาย
