แสดงท่าทีไม่พอใจ “เป็นพวกเราที่ผิดเองที่ทำให้นายน้อยเจ็ดต้องรอนาน”
“นายน้อยเจ็ด มิใช่ว่าทุกคนนั้นจะล้วนเป็นเหมือนท่าน ที่มีพรสวรรค์ในการฝึกบำเพ็ญอันสูงส่ง ในขณะเดียวกันก็มีพรสวรรค์ในเรื่องของค่ายกลที่ร้ายกาจยิ่งนักนี่!”
“……”
คนเหล่านี้ประจบประแจงเจ้าหมอนี่อย่างระมัดระวัง จึงทำให้กลิ่นอายอันเย็นยะเยือกของนายน้อยเจ็ดผู้นั้นลดลงไปอยู่หลายส่วน
มู่เฉียนซีบ่นพึมพำออกมา เสแสร้ง!
ในตอนนี้เอง ประตูบานใหญ่ที่ถูกแช่แข็งเอาไว้ตรงหน้าก็ได้ถูกเปิดขึ้นมา
นายน้อยเจ็ดผู้นั้นอดทนรอมิได้และพุ่งเข้าไปเป็นผู้แรก มู่เฉียนซีมิได้แก่งแย่งความเป็นที่หนึ่งในสิ่งนี้กับเขา
อย่างไรเสียก็มิรู้ว่าที่ด้านในนั้นจะมีลูกเล่นอะไรที่แปลกประหลาด การมีผู้เข้าไปสำรวจเส้นทางให้ก่อน เช่นนั้นมันก็เป็นการดีที่สุดแล้วจริง ๆ
มู่เฉียนซีเองก็ตามเข้าไป ที่ด้านในนั้นหนาวเย็นเป็นอย่างมาก ทันทีที่เข้าไปด้านในนั้นก็รู้สึกได้ถึงความสั่นสะท้านที่อยู่ภายในจิตวิญญาณ
ครึ่งทางเมื่อก่อนหน้านี้ทุกคนล้วนแต่สามารถยืมเอาพลังความตั้งใจและยืนหยัดต่อไปได้ แต่มาในภายหลังได้มีสมบัติล้ำค่าต่าง ๆ นา ๆ ออกมามากมายจนล้วนจะอดทนไม่ไหวแล้ว
มู่เฉียนซีอดกลั้นเอาไว้และนำกระบี่มังกรเพลิงออกมาเพื่อป้องกันความตื่นเต้นของนาง การทดสอบของสระหานซินนี้นางจะต้องฝ่ามันไปด้วยตนเอง
ความหนาวเย็นได้จับตัวกันเป็นน้ำแข็งบนขนตา แม้ว่าจะโคจรพลังวิญญาณขึ้นมาก็ยังยากที่จะป้องกัน
