ก็ไม่เกรงใจแล้ว รีบกลืนเม็ดยาลงไปอย่างรีบร้อนและในไม่ช้านางก็รู้สึกว่าร่างกายผ่อนคลายเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีมองเหลิ่งหนิงจือและกล่าวอย่างสนุกสนานว่า “น่าจะมีแม่น้ำอยู่ด้านหน้า ข้าคิดว่าเจ้าควรล้างเนื้อล้างตัวของตนเองให้สะอาดเพื่อให้ข้าดูเสียหน่อยว่าเจ้ามีหน้าตาที่สะสวยมากแค่ไหน?”
ใบหน้าของเหลิ่งหนิงจือแข็งทื่อ และร่างนั้นก็หายไปต่อหน้ามู่เฉียนซีในพริบตา
จ๋อม! มู่เฉียนซีได้ยินเสียงน้ำ
หากเป็นชายผู้หนึ่ง คาดว่าเมื่อได้ยินเสียงของการเล่นน้ำนี้คงจะใจเต้นรัว
แต่มู่เฉียนซีเป็นผู้หญิง และชอบผู้ชาย จึงไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย
“นั่น…” หลังจากที่เหลิ่งหนิงจือทำความสะอาดตนเองเรียบร้อยแล้ว นางก็พบบางอย่างที่ทำให้นางรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก
นั่นคือแหวนมิติของนางได้ถูกทำลายไปนานแล้ว และนางไม่มีเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว
แต่มู่เฉียนซีกลับไม่สนใจเลย ใบหน้าของเหลิ่งหนิงจือแข็งทื่อขึ้นอีกครั้ง
แช่อยู่ในน้ำอย่างเปลือยเปล่าเช่นนี้ ผิวหนังบนร่างกายจะกลายเป็นสีขาวอยู่แล้ว รวมถึงใบหน้าของนางตอนนี้ก็ประสบพบเจอกับความหนาวเย็นจนจะกลายเป็นดั่งน้ำแข็งอยู่รอมร่อ
“คุณหนูใหญ่ ข้าไม่มีเสื้อผ้า!”
มู่เฉียนชีตะลึงงันเล็กน้อย เสียงนี้มีบางอย่างผิดปกติ แปลกมาก!
คงจะไม่หนาวจนแข็งไปแล้วกระมัง!
ทันทีที่มู่เฉียนซีเคลื่อนไหวไปถึงแม่น้ำ ก็เห็นเหลิ่งหนิงจือแช่อยู่ในน้ำ
ใบหน้าที่ดูราวกับถูกแช่แข็งอยู่ในตู้เย็นเป็นเวลาหลายร้อยวันนั้น ทำ
