้อเหรอ! หอหมอปีศาจที่มียาลูกกลอนที่ดีที่สุดตอนนี้ปิดลงแล้ว หากไปซื้อยาลูกกลอนที่ร้านอื่น ประสิทธิภาพของยาก็ไม่อาจสู้ฝีมือของทุกท่านได้”
และแน่นอนว่ามีกองกำลังเล็ก ๆ มาเยี่ยมเยียนกันอย่างต่อเนื่อง แต่ไป๋อู๋ห่ายนั้นต้องเก็บตัวพักฟื้นและรักษาอาการบาดเจ็บ
หลังจากที่ไป๋เหยียนเอ๋อร์รักษาอาการบาดเจ็บแล้ว นางก็นอนเอนกายพักผ่อนอยู่ในห้อง แต่จู่ ๆ ร่างในชุดขาวหลายร่างก็ปรากฏตัวขึ้นภายในห้องของนาง ไป๋เหยียนเอ๋อร์กล่าวขึ้นด้วยความตกใจ “ท่านหรง พวกท่านมาได้ยังไง?”
หรงเหรินกล่าว “เมื่อครู่เจ้าบอกว่าอารองผู้นั้นของมู่เฉียนซี ชื่อมู่เฟิงหลิงอย่างนั้นเหรอ”
“ใช่!”
“แล้วตระกูลของนางยังมีใครอีกบ้าง?”
“มู่เฉียนซีนางเป็นผู้นำตระกูลที่อยู่ในถิ่นทุรกันดารแห่งหนึ่ง เป็นกองกำลังที่แม้แต่กองกำลังครึ่งระดับก็เป็นไม่ได้ ได้ยินมาว่าตั้งแต่นางได้กำเนิดออกมา ท่านพ่อกับท่านแม่ของนางก็ทิ้งนางเอาไว้ หลังจากนั้นอารองและพี่ชายของนางก็ไม่สนใจใยดีนาง ทิ้งนางไป ก็เหลือเพียงแค่อาเล็กผู้ตาบอดขาพิการของนางคนเดียวที่อยู่กับนาง”
“เจ้าขาพิการผู้นั้นชื่ออะไร?”
“ชื่อมู่อวู่ซวง!”
หรงเหรินเบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกใจ หายใจเข้าออกด้วยความตื่นตระหนก ขณะเดียวกันนั้นเฟิงอวิ๋นซิวที่แอบฟังอยู่ด้านนอก เมื่อได้ยินเช่นนี้เข้าเขาก็หายใจเข้าออกด้วยความตื่นตระหนกเช่นกัน
มู่เฉียนซี มู่เฟิงหลิง มู่อวู่ซวง มันจะบังเอิญถึงเพียงนี้เลยเหรอ ถ้าหาก…
“
