แล้วท่านพ่อของมู่เฉียนซี เขาชื่ออะไร?” แววตาของหรงเหรินดุร้ายดุจดั่งงูพิษก็มิปาน!
“ท่านพ่อของนางชื่อมู่เฟิงอวิ๋น!”
“ฮ่า ๆ ๆ! มู่เฟิงอวิ๋น มู่เฟิงอวิ๋น…”
จำได้ว่าเมื่อครั้งนั้น พวกเขาไม่จำเป็นต้องรู้ชื่อเจ้านายของพวกเขาก็ได้ แต่สำหรับชื่อของมู่เฟิงอวิ๋น กลับดังก้องอยู่ในหูตลอดเวลา
ทั่วทั้งแดนซวนเทียน ไม่มีผู้ใดที่ไม่รู้ชะตากรรมของมู่เฟิงอวิ๋น
มิน่าล่ะ มิน่าล่ะว่าเหตุใดสาวน้อยนั่นถึงได้หน้าตาเหมือนกับพระนางมากถึงเพียงนั้น ที่แท้นางก็เป็นบุตรสาวของมู่เฟิงอวิ๋นนี่เอง
หลายปีที่ผ่านมาไม่มีข่าวของคนในตระกูลมู่ ของมู่เฟิงอวิ๋นมานานมากแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าจะซ่อนตัวอยู่ในดินแดนสี่ทิศแห่งนี้ ครั้งนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มา แต่ตราบใดที่เอาข่าวนี้ไปรายงานให้พระนางทราบ เขาก็จะได้รับความดีความชอบอย่างแน่นอน
ไป๋เหยียนเอ๋อร์ไม่รู้ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่ดูเหมือนว่าคนผู้นี้จะรู้จักกับคนของตระกูลมู่เหล่านั้น เมื่อเห็นท่าทางและแววตาอันโหดร้ายนี้แล้ว ต้องไม่ใช่มิตรอย่างแน่นอน แต่เป็นศัตรู!
เขาต้องรีบกลับไปให้เร็วที่สุด และในขณะที่เขาเดินออกไปจากห้อง จู่ ๆ ก็มีคนผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับภูตผีพร้อมกับใช้มีดอันแหลมคมแทงทะลุหัวใจของเขา
หรงเหรินเบิกตากว้างขึ้น “เงาสังหาร!”
“เฟิง…อวิ๋นซิว…เจ้า…”
ภายใต้เงาสะท้อนของแสงจันทรานั้น บุรุษชุดดำปรากฏตัวออกมาจากเงามืด ดูเหมือนว่
