ฉียนซีรีบลูบหน้าผากของหลิงและกล่าวว่า “ท่านอารอง อย่าคิดอะไรเกี่ยวกับมันในตอนนี้เลย!”
เสียงของมู่เฉียนซีทำให้หลิงสงบลง
ดวงตาที่มีเสน่ห์ของจื่อโยวกระพริบเล็กน้อยและแม้ว่าอารองของสาวน้อยคนสวยจะสูญเสียความทรงจำ แต่เขากลับมีความทรงจำของแดนซวนเทียน และซวนเทียนคำสองคำนี้เกรงว่าคงมีความหมายต่อเขามาก!
จื่อโยวกล่าวต่อว่า “นอกจากคนเหล่านั้นแล้ว เกรงว่าจะมีคนของแดนนรกด้วย ซึ่งตอนนี้มันยุ่งยากมาก!”
มู่เฉียนซีถามว่า “ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าหอปี้ลั่ว ตอนนี้มีกี่คนแล้ว”
“มีอยู่ไม่มากนัก แต่การคิดที่จะช่วยคนจากน้ำมือพวกเขา ยากนัก!” จื่อโยวถอนหายใจ
ซิงเฉินกล่าวว่า “แม้ว่ามันยากที่จะช่วย แต่เราก็ไม่สามารถปล่อยให้นายหญิงไปเสี่ยงได้ เรื่องนี้ให้พวกเราจัดการเถอะ!”
คราวนี้ หลิงอยู่ฝ่ายเดียวกับเขา “ใช่! ซีเอ๋อร์จะไปเสี่ยงไม่ได้”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มู่อี ส่งข้อมูลที่เจ้ารวบรวมไว้มาให้ข้า ข้าต้องคิดหาทาง”
“ขอรับ!”
…
“หลีกทาง หลีกทางไปซะ!” ทางด้านเฟิงอวิ๋นซิว เมื่อรู้ข่าวนี้ เขาก็เปิดเผยตัวทันที
แต่ไป๋อู๋ห่ายสั่งให้คนปกป้องตำหนักของเขา และไม่ปล่อยให้เฟิงอวิ๋นซิวออกไป!
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ซวนอี ใครที่มันกล้าที่จะขวางข้า ฆ่าพวกมันทั้งหมดซะ!”
“เหอะ เหอะ! นายน้อยเฟิงช่างอารมณ์ร้ายกาจนัก! แม้แต่คนของเขาเองก็ถูกฆ่า เพียงเพื่อสตรีผู้หนึ่ง” ชายคนหนึ่งสวมชุดขาวเดินเข้ามาดูเหมือนว่าเขาจะอายุยี่สิบกว่
