าปี ที่ดูมีความหล่อเหลาและสง่างดงาม
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวว่า “หรงเหริน ใครอนุญาตให้เจ้าเอาคนไปข่มขู่เฉียนซี!”
“ข่มขู่? ข้าจะทำอะไร ก็ไม่เกี่ยวกับนายน้อยเฟิงจริงไหม? ข้าได้ยินมาว่าสตรีผู้นั้นดูคล้ายกับพระนางเป็นอย่างมาก และมันคงไม่ใช่เพราะเหตุนี้ที่ทำให้นายน้อยเฟิงมีเมตตาต่อนางกระมัง! แต่ของลอกเลียนแบบอย่างไรก็เป็นของลอกเลียนแบบ โปรดเจ้าจงคิดอย่างถี่ถ้วน! สตรีต่ำต้อยเช่นนี้ไม่สามารถเทียบได้กับหนึ่งในหมื่นของพระนาง!”
ดวงตาของเฟิงอวิ๋นซิวเย็นชา “เจ้าพูดพอแล้วหรือยัง?”
จากนั้นสายลมที่คมดั่งใบมีดก็พัดโจมตีหรงเหรินอย่างไร้ความปราณี
หรงเหรินหลบออกไป อาการบาดเจ็บสาหัสยังไม่หาย ทำให้เฟิงอวิ๋นซิวผู้ซึ่งได้รับความเสียหายของพลังไปเป็นอย่างมากก็ไม่สามารถทำร้ายพวกเขาได้
“ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อสู้กับเจ้า! แต่จะมาบอกเจ้า! อย่าลืมว่าพระนางให้เจ้ามาดินแดนโลกสี่ทิศเพื่ออะไร? อย่าลืมว่ากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์สำคัญต่อพระนางเพียงใด หรือเจ้าจะทำให้พระนางผิดหวังเพียงเพราะของปลอมนั่น?”
“วางใจเถอะ ดูหน้านายน้อยเฟิงสิ ข้าจะไว้ชีวิตสตรีผู้นั้น! อย่างไรเสียนายน้อยเฟิงก็จะไม่มีวันได้เป็นผู้คุมอำนาจอยู่หลังม่านของพระนาง เพื่อที่จะให้เจ้าได้อยู่กับของปลอมนั่น ข้าก็จะถือว่าเจ้าเป็นหนอนที่หน้าสงสารตัวหนึ่งแล้วกัน! เจ้าว่าไหม?”
“เจ้ามันรนหาที่ตาย!” ธาตุไฟโจมตีอีกครั้ง!
ร่างของหรงเหรินพุ่งออกไปและเขาอัดเฟิงอวิ๋นซิวกระ
