คำพูดเพียงคำเดียวกลับทำให้จิ่วเยี่ยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นได้
ไม่มีผู้ใดกล้าใส่ร้ายป้ายสีซีผู้ที่เป็นดั่งยอดดวงใจของเขา นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้านี่จะปรารถนาให้ซีเป็นทาสรับใช้ของเขาจริง ๆ
ความโกรธของจิ่วเยี่ยพลันดุร้ายยิ่งขึ้น พลังแห่งความมืดก็ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า
“ข้าจะทำให้เจ้ายิ่งกว่าตายทั้งเป็น!”
พลังแห่งความมืดได้รวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อน และกวาดพุ่งไปที่พิฆาตวิญญาณ
พิฆาตวิญญาณรีบต้านทานเอาไว้
เสียง ตูม! ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบบริเวณก็หายไปในทันที
พรวด! ถึงแม้ว่าพิฆาตวิญญาณจะต้านทานพลังนี้เอาไว้ได้ แต่มุมปากก็มีรอยเลือดไหลออกมา
ดวงตาอันกระหายเลือดคู่นั้นยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆ “นึกไม่ถึงเลยว่าโลกนี้ยังมีผู้ประหลาดอย่างเจ้าอยู่ ผู้ประหลาดอย่างเจ้าสามารถมีชีวิตมาได้จนถึงตอนนี้ มันช่างหาได้ยากเสียจริง”
“ข้ายิ่งรอคอยให้เจ้ามาเป็นทาสรับใช้ข้าเร็ว ๆ เสียแล้วสิ!”
ขอเพียงแค่สามารถเอาคนผู้นี้มาได้ และรอให้พลังฟื้นฟูกลับมาถึงขั้นสูงสุด ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวผู้ใดแล้ว!
“ฝันไปเถอะ!” จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ตูม ปัง ปัง!
พวกเขาทั้งสองเปิดศึกกัน ต่อสู้กันจนมืดฟ้ามัวดิน!
มู่เฉียนซีรู้ดีว่าการต่อสู้ของพวกเขาไม่สามารถตัดสินแพ้ชนะได้ภายในเวลาชั่วครู่
ทว่า สายตาของนางจ้องมองจิ่วเยี่ยอยู่ตลอดโดยไม่ละสายตาไปจากเขาเลย ถึงแม้ว่านางเพิ่งจะรักษาอาการบาดเจ็บไปได้เมื่อครู่ แต่ก็ร
