ขายิ้มแล้วกล่าว “ในตอนนี้เจ้ากลับยังสามารถที่จะขัดขืนการควบคุมของข้าได้ วิญญาณช่างแข็งแกร่งนัก! วิญญาณมีรสชาติอันโอชะ ข้านี้อดทนรอไม่ไหวที่จะกลืนกินวิญญาณของเจ้าเข้าไปทีละคำแล้วจริง ๆ”
เสียงนั้นราวกับแฝงไปด้วยเวทย์มนต์ก็มิปาน มันทำให้วิญญาณของมู่เฉียนซีเริ่มที่จะไม่สามารถควบคุมได้ขึ้นมา
เจตจำนงแห่งการฆ่าได้แผ่ซ่านออกมาจากภายในสู่ภายนอก มู่เฉียนซีรู้สึกว่าโลกของตนนั้นเปลี่ยนเป็นสีแดงโลหิต
เพียงแต่ว่ามันจะต้องมากไปกว่านี้อีกถึงจะได้ นางต้อง… มู่เฉียนซีกุมกระบี่เอาไว้แน่น ร่างกายของนางกำลังสั่นระริก ไม่ได้…
พิฆาตวิญญาณเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แมวน้อยเจ้ายังต่อต้านอยู่อีก!
“ฆ่า! ยิ่งฆ่าคนมากเท่าใด ยิ่งกระบี่อาบโลหิตมากเท่าไรเจ้าถึงจะมีคุณสมบัติที่จะกลายเป็นนายของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์!
“ข้าจะทำให้เจ้าแข็งแกร่ง ในโลกนี้จะไม่มีผู้ใดเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้า ไม่มีผู้ใดสามารถหยุดรั้งไม่ให้เจ้าทำเรื่องใดได้!”
“……” ถูกพิฆาตวิญญาณกัดกร่อนกินอย่างสมบูรณ์ มู่เฉียนซีสะบัดกระบี่มังกรเพลิงแล้วพุ่งออกไป
ในตอนที่นางพุ่งออกไปนี่เอง ลำแสงสีฟ้าลำแสงหนึ่งได้สาดออกมา พิฆาตวิญญาณยิ้มแล้วกล่าว “สุ่ยจิงอิ๋ง เจ้าหยุดข้าไม่ได้หรอก “
มันนึกไม่ถึงว่าสุ่ยจิงอิ๋งมิได้ลงมือ แต่ได้พลันปรากฏบุรุษชุดคลุมสีดำขึ้นมาแทน และเขาก็ได้กอดเหยื่อของมันเอาไว้ในอ้อมอก
บุรุษชุดคลุมสีดำผู้นั้นราวกับเทพมารจุติก็มิปาน พลังอันดำมืดกำลังว
