กลับไปอยู่ขั้นที่เจ็ดอีกทั้งยังมียาเม็ดของนางช่วยเสริมแล้ว มันก็มิได้ยากเย็นนัก
มู่เฉียนซีโล่งอกไปอีกเปราะหนึ่ง จากนั้นก็ได้หลับสะลึมสะลือไปในอ่างน้ำ
แต่เมื่อเพิ่งจะเข้าสู่การหลับใหล จิตสังหารอันกระหายเลือดที่น่าหวั่นพรึงและคุ้นเคยพลังหนึ่งก็ได้ทำให้มู่เฉียนซีตกใจตื่น นางจึงพลันเปิดตาขึ้นมา
ปัง! ปราณกระบี่ปราณหนึ่งได้ผ่าลงมาจากบนผนังห้อง
มู่เฉียนซีได้กระโดดออกมาจากอ่างน้ำและได้นำผ้าคลุมชุดหนึ่งมาห่อตัวของตนเองเอาไว้
ลำแสงกระบี่สีแดงลำแสงหนึ่งได้ผ่าลงมาจากบนเพดานห้อง ปัง! อ่างน้ำได้แตกออก น้ำในนั้นได้สาดกระเซ็นออกมา!
ครืน! ที่กระบี่ฟาดลงมานั้นมิเพียงแต่ผ่าครึ่งอ่างอาบน้ำไป มันยังได้ผ่าทั้งโรงเตี๊ยมออกเป็นสองส่วนอีกต่างหาก
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าทั้งโรงเตี๊ยมกำลังโงนเงน จึงได้รีบพุ่งออกไปจากห้องนั้น
ในตอนที่นางกำลังพุ่งออกไปนี่เอง เงาร่างปีศาจสีแดงก็ได้ปรากฏตัวขึ้นที่เบื้องหน้าของมู่เฉียนซี และปิดกั้นทางของนางเอาไว้
มู่เฉียนซีเงยหน้าขึ้นมองผู้ที่อยู่เบื้องหน้า ช่างมีเสน่ห์เหมือนดั่งดอกบัวเพลิงที่กำลังเบ่งบานอยู่เบื้องหน้า
ผมสีแดงเพลิงปลิวไสวขึ้นมา ดวงตาอันทรงเสน่ห์เหมือนดั่งหิมะช่างดึงดูดสายตา แม้ว่าใบหน้าจะถูกหน้ากากบดบังเอาไว้ ทว่านางก็สามารถสัมผัสได้ว่าใบหน้าของเขานั้นงดงามจนน่าตกตะลึง
ความงดงามเช่นนี้มันงดงามเสียจนคาวเลือด งดงามเสียจนไม่ได้ระวังตัว เป็นความชั่วร้ายดั่งทูตสวรรค์ที่ร่ว
