งหล่นลงมา
ไม่จำเป็นที่จะต้องให้ผู้มาเยือนรายงานชื่อเสียงเรียงนามมู่เฉียนซีก็รู้ได้แล้วว่าเป็นใคร นางกล่าวออกมาช้า ๆ สี่ค่ำ “พิฆาตวิญญาณ!”
พิฆาตวิญญาณเองก็มองหญิงสาวตรงหน้าผู้นี้ นางเพิ่งออกมาจากอ่างอาบน้ำ เส้นผมนั้นยังมีหยดน้ำหยดลงมา สีหน้านั้นขาวซีดเพราะได้รับความเจ็บปวดอย่างสาหัส
ชุดคลุมอันบอบบางเผยให้เห็นเรือนร่างอันสมบูรณ์แบบ เท้าอมชมพูที่ยังคงมีหยดน้ำเหยียบยืนอยู่กลางอากาศ ใบหน้าอันงดงามนั้นแม้ว่าจะเผชิญกับศัตรูผู้แข็งกร้าว ก็ยังคงความสงบนิ่งเอาไว้ได้
ยิ่งสงบนิ่งเท่าไรเขาก็ยิ่งอดไม่ได้ที่จะฉีกความสงบนิ่งเช่นนี้ให้แหลกสลายไป
มุมปากของเขาได้ก่อตัวเป็นรอยยิ้มเย้ยหยันแล้วกล่าว “แมวน้อย ในที่สุดก็ถูกข้าจับตัวเอาไว้แล้ว”
พิฆาตวิญญาณมองมู่เฉียนซีอย่างพิจารณาแล้วกล่าว “พลังความสามารถอ่อนแอเช่นนั้นยังไปหลอมรวมกับเจ้าไร้ประโยชน์นั่นแล้วเพิ่มพลังความสามารถมาทำลายหุ่นเชิดของข้า แถมก็ยังมีกำลังเหลืออยู่เล็กน้อย! มิได้กลายเป็นพิการไปโดยสมบูรณ์ นั่นทำให้ข้าต้องมองเจ้าใหม่”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้ามาได้รวดเร็วกว่าที่ข้าคิดเอาไว้ เป้าหมายของเจ้าคืออะไรกันแน่?”
“ข้าต้องการเจ้าไร้ประโยชน์นั่น แล้วก็ต้องการตัวกระบี่ อีกทั้งยังจะเอา…” เงาร่างสีแดงโลหิตพุ่งผ่านไปพลัน มืออันเรียวยาวนั้นชี้ไปทางใบหน้ารูปไข่ของมู่เฉียนซี
ร่างของมู่เฉียนซีได้พุ่งลงมาจากกลางอากาศอย่างรวดเร็ว กระบี่มังกรเพลิงได้ออกจากฝักแล้
