กู้ไป๋อีรู้ว่ามู่เฉียนซีเป็นกังวล เขาเอ่ยขึ้น “ซีเอ๋อร์ คนเหล่านั้นไม่นับเป็นคนของโลกทั้งสี่ทิศ! ถึงต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นสูงสุดของโลกทั้งสี่ทิศก็ไม่อาจที่จะรับมือกับพวกเขาได้ อีกทั้งพวกเขายังมีจำนวนคนที่มากกว่า เกรงว่ากระบี่เล่มนั้นคงจะต้องตกอยู่ในมือของเฟิงอวิ๋นซิว”
“ข้าจะไปเอง บางทีอาจจะ…”
“ไม่ได้!” มู่เฉียนซีรีบกล่าวขึ้นมา
ไม่ง่ายเลยกว่าที่จะส่งตัวอารองออกไป ตอนนี้ขาดแค่เพียงเฟิงอวิ๋นซิวผู้เดียวเท่านั้น นางจะปล่อยให้เขาไปเผชิญอันตรายอีกรอบได้อย่างไร
มู่เฉียนซีกล่าว “หมื่นกระบี่ ส่งตัวเสี่ยวไป๋ออกไป ข้า…”
แขนของมู่เฉียนซีได้ถูกเสี่ยวไป๋บีบเอาไว้แน่น “ข้าออกไป ซีเอ๋อร์เจ้าก็ต้องออกไปด้วย”
กู้ไป๋อีจับแขนของมู่เฉียนซีเอาไว้แน่น กลไกวิญญาณไม่สามารถที่จะส่งตัวเขาออกไปได้เลย
กลไกวิญญาณกล่าวขึ้น “นายท่านไม่ไป ผู้พิทักษ์กระบี่ของท่านก็จะไม่ไป เมืองเหยียนในตอนนี้แปลกประหลาดนัก ขอให้นายท่านจงรีบออกไป”
หมอกสีแดงที่รอบด้านนั้นเข้มข้นขึ้นมาทุกที ทุกก้าวที่เฟิงอวิ๋นซิวก้าวเข้าไปใกล้ มู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ว่าเขานั้นยิ่งอยู่ใกล้กับความตายเข้าไปทุกที
มู่เฉียนซีกล่าว “หมื่นกระบี่ ข้าจะไปที่แท่นบูชาฝังกระบี่”
สีหน้าของกู้ไป๋อีเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก “ซีเอ๋อร์!”
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋ ข้าไม่อาจที่จะเห็นเฟิงอวิ๋นซิวตายไปต่อหน้าต่อตาเช่นนี้ได้ แม้ว่าพิฆาตวิญญาณนั้นจะน่ากลัว แต่หากจะให้ข้ามองดูสหายขอ
