งข้าถูกทำร้ายจนตายแล้วหนีไปนั้น ข้าทำไม่ได้จริง ๆ”
กู้ไป๋อีกล่าว “ข้าจะไม่หยุดยั้งเจ้า แต่พวกเราจะไปด้วยกัน!”
“เจ้าจะต้องระวังตัวให้ดี”
กลไกวิญญาณกล่าวขึ้น “นายท่าน ท่านจะไปจริง ๆ หรือ? แท่นบูชาฝังกระบี่ในตอนนี้เป็นดั่งนรกแห่งหนึ่ง”
จะไม่เป็นนรกได้หรือ? โลหิตแดงสดย้อมกระบี่เหล่านั้น ซากศพ ซากปรักหักพังเต็มไปหมดทั่วทั้งพื้นที่ และยังมีผู้บาดเจ็บที่เหลือลมหายใจอีกไม่เท่าไรอยู่มิน้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าจะไป…”
ในตอนนี้เอง เสียงอันไร้เดียงสาเสียงหนึ่งก็ได้ลอยเข้ามา “นายท่านของพี่ชายมังกรวารี ท่านจะไปไม่ได้ ท่านไปไม่ได้จริง ๆ ท่านจะตายเอา หนีจากที่นี่ไปเสียดีหรือไม่?”
เสียงอันไม่คุ้นเคยนี้ทำให้มู่เฉียนซีตะลึงค้าง มันมาจากที่ใดกัน?
ในแขนเสื้อ!
มู่เฉียนซีได้นำเจ้าตัวน้อยออกมาจากด้านในของแขนเสื้อ นางมองมันแล้วถามขึ้น “เจ้าตัวน้อย เป็นเจ้าที่กำลังพูดกล่าวอยู่?”
เจ้าตัวน้อยกล่าว “ข้าได้กินของอร่อยนั้นเข้าไปพลังความสามารถก็ฟื้นฟูขึ้นมาบ้างเล็กน้อยก็เลยสามารถพูดได้แล้ว นายท่านของพี่ชายมังกรวารีบไปเถิด! ท่านเป็นคนดี ข้าไม่อยากให้ท่านต้องตาย”
มู่เฉียนซีสังเกตได้ถึงคำเรียกกล่าวของมัน “พี่ชายมังกรวารี…เจ้าเป็นใครกัน?”
“ข้า…ข้า…” เจ้าตัวน้อยพูดตะกุกตะกัก จากนั้นก็กล่าวต่อ “ข้าคือมังกรเพลิง”
มู่เฉียนซีตะลึงงัน “มังกรเพลิงผู้เป็นวิญญาณของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณ?”
มังกรเพลิงตัว
