ปอย่างร้อนรน
ซึบ! กระบี่ของสตรีผู้นั้นได้กรีดถากหน้าอกของมู่เฉียนซีบาง ๆ มีโลหิตซึมออกมาเป็นสายจากผิวที่ขาวประหนึ่งหิมะ
“น่าเสียดายไปหน่อย ถ้าหากว่าเจ้าช้าไปอีกสักนิดเจ้าก็จะถูกย้อมไปด้วยเลือดแดงฉานแล้ว!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าจะไม่ให้โอกาสเจ้า!”
ความรวดเร็วของสตรีผู้นั้นเร็วกว่ามู่เฉียนซี ส่วนมู่เฉียนซีก็มีปฏิกิริยาตอบรับที่รวดไว ทั้งสองประมือกันอยู่หลายกระบวนท่า
สตรีในชุดสีดำยิ้มแล้วกล่าว “สัญชาตญาณของข้ามันบอกว่า ดูเหมือนเจ้าจะยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดที่มีเลย! ดูแคลนข้ารึ?”
ในตอนนี้เสื้อผ้าส่วนมากของมู่เฉียนซีได้ถูกสตรีผู้นี้ฟันเสียจนกลายสภาพเป็นขาดวิ่น นางกล่าว “แน่นอนว่าข้าได้ใช้กำลังทั้งหมดแล้ว มิเช่นนั้นจะถูกเข้าโจมตีเสียจนน่าสมเพชเช่นนี้หรือ?”
ถ้าหากใช้กระบี่มังกรเพลิง พลังในการต่อสู้ของนางก็จะแข็งแกร่งกว่านี้อยู่บ้าง
แต่ทว่าไอ้ดาวซวยพิฆาตวิญญาณนั่นอยู่ในเมืองเหยียนแห่งนี้ นางจะไม่เปิดเผยตัวตนออกมาอย่างแน่นอน
ดวงตาของสตรีชุดดำผู้นั้นสาดแสงออกมา “รึว่าความรู้สึกของข้านั้นมีปัญหา? แต่ว่าเจ้ากับกระบี่ในมือของเจ้านั้นดูเหมือนจะมีความเข้ากันได้ไม่สูงนักนี่!”
พวกมันไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นทาสที่คอยปกปักษ์คุ้มครองกระบี่ มันจึงไวต่อความรู้สึกในความสัมพันธ์ระหว่างผู้เป็นนายและตัวกระบี่
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงทุ้ม “ดูเหมือนว่าเจ้าจะยุ่งย่ามมากเกินไปแล้ว”
“เงาเหมันต์จันทรา!”
ปัก ปัก ปัก!
“น
