ำกระบี่ที่เจ้าใช้เป็นประจำออกมา บางทีอาจจะยังเป็นคู่ต่อสู้ของข้าอยู่บ้าง มิเช่นนั้นแล้ว…” สตรีชุดดำกล่าวอย่างดุร้าย
“ใช้กระบี่เล่มนี้ก็พอที่จะสามารถหยุดยื้อเจ้าเอาไว้ได้แล้ว!”
ใช่แล้ว สิ่งที่มู่เฉียนซีต้องทำคือถ่วงเวลาสตรีผู้นี้เอาไว้ เพราะว่า…
สตรีชุดดำร้องเรียกเสียงแหลมขึ้นมา “พี่ชาย…”
อีกด้านหนึ่ง กระบี่ของกู้ไป๋อีกำลังปะทะกับกระบี่ของบุรุษผู้นั้น
แกร๊ง! เสียงหนึ่งดังขึ้น กระบี่ของกู้ไป๋อีได้หักออก แต่ปลายกระบี่ที่แตกหักออกไปนั้นกลับเหมือนมีชีวิตก็มิปาน มันแทงทะลุขั้วหัวใจของบุรุษผู้นั้น!
ส่วนกระบี่ของฝ่ายตรงข้ามก็ได้ฟันผ่านข้างหูของกู้ไป๋อีและตัดเส้นผมของเขาไปอยู่หลายเส้น
มันดูเหมือนน่าหวาดเสียวแต่กู้ไป๋อีกลับไม่ได้รับบาดเจ็บเลย!
ในตอนที่สตรีชุดดำกำลังเหม่อลอยอยู่นี่เอง กระบี่ที่หักเป็นสองท่อนเล่มนั้นก็ได้ไปปรากฏอยู่ที่ด้านหลังของสตรีผู้นั้น เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ไปอยู่เป็นเพื่อนเขาได้แล้ว!”
ฉึก!
หลังจากที่จัดการสองคนนั้นไปได้แล้ว กู้ไป๋อีก็หันไปมองยังมู่เฉียนซีแล้วกล่าว “เจ้าได้รับบาดเจ็บเสียแล้ว!”
มู่เฉียนซีกล่าว “แค่เพียงบาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น ไม่เป็นไร!”
“บาเจ็บเล็กน้อยก็คือบาดเจ็บ! รีบรักษาเร็วเข้า!”
เมื่อพวกเขาถูกส่งตัวไปยังชั้นที่สาม มู่เฉียนซีก็ได้รีบใส่โอสถให้ตนเองพร้อมทั้งเปลี่ยนไปใช้ชุดขอทานนั้นของนิรันดร์
เมื่อนางออกมาก็มองเห็นเสี่ยวไป๋ถือกระบี่ที่หักเล่มนั้น
