่ในแขนเสื้อของนางตอนนี้ก็ไม่สามารถขยับตัวได้เช่นกัน
อินรั่วเฉินยื่นมือออกไปด้วยท่าทีที่สงบ ล้วงเข้าไปในแขนเสื้อมู่เฉียนซี มู่เฉียนซีตะโกนเสียงดังลั่นว่า “เจ้าลวนลามข้า!”
“คนทั้งใต้หล้าล้วนแต่เห็นว่าเจ้าเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ผู้วิเศษ นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะเป็นพระที่ลามกเช่นนี้”
บุรุษยื่นมือล้วงแขนเสื้อสตรีเช่นนี้ ช่างเป็นการกระทำที่ลามากอนาจารอย่างเห็นได้ชัด
แต่อินรั่วเฉินนั้นได้ออกบวชมาตั้งแต่ยังเด็ก และเขาก็ไม่เคยไปมาหาสู่กับสตรีใดมาก่อนเลย ไฉนเลยจะเข้าใจเรื่องพวกนี้
เจ้างูน้อยก็โกรธเกรี้ยวขึ้นแล้ว ถึงแม้ว่ามันจะขี้ขลาดหวาดกลัวคนผู้นี้ แต่มันก็พุ่งไปฉกเขาครั้งหนึ่ง
เนื่องจากเจ้างูน้อยพุ่งตัวมาถึงที่ อินรั่วเฉินจึงคลำหามันในแขนเสื้อนางไม่เจอ
เขาจับเจ้างูน้อยนี้ได้แล้วคิดจะหนีไป แต่ทันใดนั้นเองกลิ่นอายอันเย็นยะเยือกของกระบี่เล่มหนึ่งก็พุ่งไปที่เขา
กลิ่นอายกระบี่นี้เขาย่อมรู้ดีว่าเป็นของผู้ใด
เผชิญหน้ากับคนเช่นนี้จะชะล่าใจไม่ได้เป็นอันขาด เจ้างูน้อยจึงฉวยโอกาสนี้หนีออกมา
ร่างในชุดขาวร่างหนึ่ง ในมือถือกระบี่ยาวสีเงินคราม ปลายกระบี่ชี้ไปที่ระหว่างคิ้วของอินรั่วเฉิน
อินรั่วเฉินร่นตัวถอยหลังหลายสิบก้าว
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมาก และมู่เฉียนซีก็ดึงสติกลับมาได้แล้ว นางอุทานขึ้นด้วยความประหลาดใจว่า “เสี่ยวไป๋!”
ร่างในชุดขาวนั้นดูเย็นยะเยือกดุจดั่งยอดเขาหิมะ ใบหน้าประณีตงดงาม สมบูรณ์แบบดุ
