ห่งพระพุทธองค์ ข้ามิอาจกลั้นใจปล่อยแม่นางพบให้เจออันตรายในที่แห่งนี้ได้”
“แต่ว่าข้าไม่ต้องการ อีกทั้งถ้าหากผู้ชายของข้ารู้เข้าละก็ เขาจะโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก เจ้าสามารถไสหัวไปให้ไกลเท่าไรก็ไสหัวไปให้ไกลเท่านั้น”
“ไม่ว่าแม่นางจะว่ากล่าวอะไรข้าก็จะไม่ห่างจากแม่นางไปแม้แต่ครึ่งก้าว!”
ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าผู้ที่เขาล่ำลือกันว่าเป็นประหนึ่งดั่งพระพุทธเจ้าที่ยังมีชีวิตอยู่ก็มิปานนี้ จะเป็นผู้ที่ไร้ยางอายผู้หนึ่ง
หากรู้ตั้งแต่แรก เมื่อครู่นี้ก็คงจะไม่ไปทดสอบเจ้าหมอนี่หรอก
เมื่อมือของมู่เฉียนซีขยับ นางก็ได้นำเข็มยาเข็มหนึ่งออกมา
“อินรั่วเฉิน อย่าได้คิดว่าเจ้าเป็นพระบุตรของพระศาสนาแห่งแคว้นเทพฟ้านอินแล้วข้าจะไม่กล้าฆ่าเจ้า! เจ้าไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต แต่ว่าข้านั้นไม่ใช่เมล็ดพันธุ์ที่ดี!”
เข็มยาของมู่เฉียนซีได้พุ่งออกไปจากในมือ ถึงแม้ว่าความเร็วของมันจะเร็วเป็นอย่างมาก แต่ทันทีที่เงาร่างสีเหลืองนั้นขยับตัวก็สามารถที่จะหลบมันไปได้ในทันใด
มู่เฉียนซีต้องการที่จะทำร้ายเขาจริง ๆ แววตาของพระผู้นี้เบาบางราวกับว่ามิได้เกิดโทสะเลยแม้แต่น้อย
“ด้วยพลังความสามารถของแม่นาง การอยู่ในที่แห่งนี้นั้นอันตรายยิ่งนัก อย่างไรเสียให้ข้าคุ้มกันนำส่งเจ้าเถิด!”
“ข้ากับเจ้านั้นเป็นคนแปลกหน้ากันโดยสิ้นเชิง จะอยู่หรือตายไม่ต้องให้เจ้ามาสนใจ” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่ดีนัก
“ชีวิตของแม่นางนั้นพิเศษ พระพุทธองค์ของข้าไม
