่อาจกลั้นใจให้เจ้าได้รับบาดเจ็บในที่แห่งนี้แม้แต่น้อย ดังนั้น…”
“เจ้าหุบปากได้แล้ว!”
หลังจากพูดจบ มู่เฉียนซีก็ได้พุ่งออกไปด้วยความรวดเร็ว
“ข้ายังคงยืนยันคำเดิม เจ้าสามารถไสหัวไปได้ไกลเท่าไรก็จงไปให้ไกลเท่านั้น อินรั่วเฉิน ข้าไม่มีความสนใจในเจ้า เจ้าก็จงอย่ามาสนใจในข้า”
มู่เฉียนซีมีแผนที่ของพื้นที่แห่งนี้ นางจึงได้ไปทางเส้นทางลัดในทันที แต่ทว่าเจ้าหนอนที่ตามติดก้นนั้นไม่ว่าจะสลัดอย่างไรก็สลัดไม่พ้น
มู่เฉียนซีกล่าวเสียดสี “ผู้คนทางโลกต่างพากันกล่าวว่าเจ้านั้นเหมือนดั่งกระดูกพระพุทธ์องค์และมีจิตใจที่ศักดิ์สิทธิ์ สามารถช่วยเหลือทุกสรรพชีวิตได้ แต่ข้าดูแล้วไม่คล้ายเลยสักนิด เจ้านั้นเป็นหนอนตามก้นที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน”
อินรั่วเฉินทำเพียงแค่ยิ้มอย่างเบาบางและไม่สนใจกับคำกล่าวโจมตีของมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีเองก็ยอมแพ้ในการวิ่งหนีแล้ว นางรู้ว่านางสลัดเจ้าหมอนี่ไม่พ้น แต่จะมาเสียเวลาจัดการเรื่องหลักเพียงเพราะเขาไม่ได้
หลังจากที่ได้วิ่งมาแล้วทั้งวัน มู่เฉียนซีเองก็หิวแล้ว เดิมทีนางคิดที่จะกินอาหารแห้งเสีย แต่ทว่าที่ข้างตัวนางนั้นมีพระอยู่องค์หนึ่ง สายตาของมู่เฉียนซีจึงส่องประกายอันมืดมนออกมา
นางนำเนื้อสัตว์ออกมาย่าง กลิ่นเนื้อย่างนั้นยิ่งหอมเข้าไปทุกที
สิ่งที่ทำให้มู่เฉียนซีประหลาดใจก็คือ พระผู้ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนั้นกลับไร้ซึ่งอาการแม้แต่น้อยเมื่อได้กลิ่นเนื้อย่างนี้
ดูเหมือนว่าอาหารอันโอชะจะ
