อันตรายเป็นที่สุด
นางเองก็สงสัยเป็นอย่างมาก บนโลกแห่งนี้จะมีผู้ที่สะอาดผุดผ่องเช่นนี้จริง ๆ หรือ ผู้ที่มีจิตใจเพื่อทั้งใต้หล้าและคิดแต่เพียงที่จะปกป้องคนธรรมดาทั่วไป?
ดูเหมือนเจ้าตัวน้อยเองก็จะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเขา แต่ก็มิได้หวั่นกลัวเช่นนั้น
คนผู้นี้ดูเหมือนจะมิใช่คนเลว!
ถึงแม้จะคิดเช่นนี้แต่ก็ยังคงอดไม่ได้ที่จะหวาดกลัวอยู่เช่นเดิม
อินรั่วเฉินมองดูสาวน้อยที่กำลังเดินเข้ามาใกล้เขาอย่างพิจารณา ในดวงตาอันบริสุทธิ์คู่นั้นไร้ซึ่งคลื่น ๆใด ๆ ก็เหมือนดั่งเช่นพบเจอกับคนผู้อื่น
สิ่งมีชีวิตทั้งมวลล้วนเท่าเทียม ในสายตาของเขาไม่ว่าสวยงามหรือน่าเกลียดล้วนแต่ไม่มีความแตกต่าง
มู่เฉียนซีไม่คิดที่จะติดต่อรู้จักกับเขาไม่ว่าทางใด ดังนั้นนางจึงได้เดินจากไปในทันที
อินรั่วเฉินเอ่ยขึ้น “แม่นาง!”
เสียงภาษาสันสกฤตอันไพเราะนั้นแฝงไปด้วยความหอมอันเบาบาง
มู่เฉียนซีหยุดฝีเท้าลง “มีธุระอันใดหรือ?”
แคว้นเทพฟ้านอินนั้นนับถือพุทธศาสนา แต่ทว่าอินรั่วเฉินที่เป็นพระบุตรแห่งศาสนานั้นไม่เหมือนกับผู้อื่นจึงไม่จำเป็นที่จะต้องปลงผม
เส้นผมสีดำขลับเหมือนดั่งน้ำหมึกลื่นไหลไปตามจีวรจนถึงข้อเท้า สะอาดหมดจดดั่งพระพุทธเจ้ามาเยือน
การถูกดวงตาคู่หนึ่งเช่นนั้นจ้องมอง ราวกับว่าจะสามารถละวางบาปทั้งปวงและการฆ่าฟันทั้งสิ้นไปได้
มู่เฉียนซีกล่าวถามขึ้นอย่างราบเรียบ “เจ้ามีธรุระอะไรหรือ?”
“แม่นางเดินทางเช่นนี้จะต้องมีอันตรายเป็นอย่า
