่ได้
หากอารองได้เจอกับเจ้าพิฆาตวิญญาณนั่น ผลลัพธ์นางไม่อยากจะคาดคิดเลย
มู่เฉียนซีพลางรีดไถสมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ พลางตามหาคน
ต่อมาเสียง ฟ่อ! ก็ดังขึ้น เงาสีแดงพุ่งออกมาจากข้างกายมู่เฉียนซี
ถึงแม้ว่าเจ้านี่จะไม่ได้ดูอันตราย แต่มู่เฉียนซีก็โจมตีไปด้วยสัญชาตญาณ
“มังกรวารีพิฆาต!”
มังกรสีฟ้าอันเย็นยะเยือกพุ่งออกไปพัวพันกับเงาสีแดงนั้น
มู่เฉียนซีเห็นเจ้างูอัคคีน้อยตัวหนึ่งร่วงตกลงมาจากกลางอากาศ ดวงตาสีแดงเลือดคู่นั้นมองนางด้วยท่าทีที่นางสงสารราวกับมันกำลังจะร้องไห้ออกมาได้ตลอดเวลาก็มิปาน
มู่เฉียนซีตกใจผงะไป “เป็นเจ้าจริง ๆ ด้วย”
เป็นเจ้างูน้อยที่ปลุกนางให้ตื่นตัวนั้น
“เจ้าตามข้ามาตลอดเลยเหรอ?”
พลังจิตของนางแข็งแกร่งมาก ความรู้สึกก็ไวต่อสิ่งโดยรอบ แต่นึกไม่ถึงเลยว่าจะหาเจ้างูน้อยตัวนี้ไม่เจอ
แม้แต่สัตว์วิญญาณระดับหนึ่งมันก็ดูไม่เหมือน แต่สามารถปรากฏตัวขึ้นในสถานที่แปลกประหลาดแห่งนี้ได้ นั่นหมายความว่ามันไม่ใช่สัตว์วิญญาณธรรมดา
มันค่อย ๆ ลุกขึ้น หัวเล็ก ๆ นั้นพยักหน้าลงอย่างช้า ๆ จากนั้นก็เข้าใกล้มู่เฉียนซีด้วยความระมัดระวัง
เจ้างูน้อยตัวนี้ดูไปแล้วก็อ่อนแอมาก ไม่มีความก้าวร้าวเลยแม้แต่น้อย ดวงตาสีแดงเลือดคู่นั้นทั้งน่าสงสาร ทั้งเต็มไปด้วยความใกล้ชิด
ปากเล็ก ๆ นั้นของมันดึงแขนเสื้อมู่เฉียนซีเบา ๆ แต่เรี่ยวแรงของมันนั้นไม่เพียงพอที่จะดึงมู่เฉียนซีได้
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เจ้าจะพาข้าไปไหน ?
