”
มันอ้าปากแลบลิ้น ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ… แต่มันไม่สามารถพูดภาษามนุษย์ได้ มู่เฉียนซีไม่เข้าใจ
“ข้ามีเรื่องต้องทำ อยู่เล่นกับเจ้าไม่ได้หรอกนะ เจ้าค่อย ๆ เล่นไปคนเดียวก็แล้วกัน!”
ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ…งูตัวเล็กเท่านี้ เมื่อร้องไห้ขึ้นมาแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าน้ำตาของมันจะใหญ่เท่าเม็ดถั่ว
มันร้องห่มร้องไห้และมองมู่เฉียนซีด้วยท่าทางที่น่าสงสารจับใจ
มู่เฉียนซีรู้สึกใจอ่อนกับเจ้างูน้อยตัวนี้แล้ว นางกล่าว “ไปไกลไม่ได้นะ อีกอย่าง หากเจ้ากล้าหลอกข้าแล้วละก็ ข้าจะบดขยี้หัวของเจ้าให้แหลกเลยคอยดู!”
เมื่อมันได้ยินคำขู่ของมู่เฉียนซีก็ตัวสั่นด้วยความกลัวเล็กน้อย จากนั้นมันก็พุ่งตัวออกไปและนำทางมู่เฉียนซีไป
มันนำทางมู่เฉียนซีไปถึงริมหน้าผา มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เจ้าพาข้ามาที่นี่ทำไม?”
สุดท้ายเจ้างูน้อยตัวนี้ก็กลายร่างเป็นเงาร่างสีแดง และเคลื่อนไหวไปมาใต้หน้าผา ไม่นานนักมันก็เอาเห็ดหลินจือดอกหนึ่งขนาดใหญ่กว่าร่างของมันสิบเท่ามา
“เห็ดหลินจืออัคคีหมื่นปี สมุนไพรขั้นสวรรค์!” มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นด้วยความตกใจ
มันยื่นเห็ดหลินจืออัคคีหมื่นปีให้มู่เฉียนซี และเคลื่อนไหวลงไปอีกครั้ง จนกระทั่งนำบัวอัคคีมาให้มู่เฉียนซี
“หัวใจบัวอัคคีหมื่นปี สมุนไพรขั้นสวรรค์!”
มู่เฉียนซีตื่นเต้นมาก และดูเหมือนว่าเจ้านี่ก็ได้รับกำลังใจเช่นกัน มันจึงลงไปอีกครั้ง
สิ่งที่มันนำขึ้นมาให้มู่เฉียนซีล้วนแต่เป็นสมุนไพรขั้นสวรรค์พลังธาตุอัคคีทั้งสิ้น นี่เป็นขอ
