ี้จะชื่นชอบโอสถที่นางมอบให้
มันมองมู่เฉียนซีด้วยความกระหาย มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จะเอาอีกเหรอ! เอาไป!”
ถึงแม้ว่าร่างของมันจะเล็ก แต่มันก็ไม่ได้ดื่มน้อยเหมือนร่างกาย เพียงชั่วครู่เดียวมันดื่มไปถึงหกขวด
หากโม่จิ่นเห็นเข้ามีหวังต้องร้องห่มร้องไห้แน่นอน หัวหน้าหอทำเช่นนี้มันเป็นการสิ้นเปลืองเกินไปแล้ว นี่มันไม่ต่างจากเครื่องดื่มราวฟ้ากับดินเชียวนะ!
เอิ๊ก! หลังจากดื่มจนอิ่มหนำสำราญแล้วเจ้างูน้อยตัวนี้ก็ส่งเสียงเรอออกมา
“กินอิ่มแล้วก็ทำงานให้ข้าด้วยล่ะ”
เจ้างูน้อยตัวนี้ดื่มจนอิ่มหนำสำราญแล้ว บอกให้ทำสิ่งใดมันก็ทำ มันเก็บเอาของล้ำค่ามาให้มู่เฉียนซีไม่น้อยเลย
และแน่นอนว่าสมุนไพรวิญญาณใต้หน้าผานี้ใช่ว่าจะมีมากมายจนเก็บไม่หมด จู่ ๆ มู่เฉียนซีก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายอันเย็นยะเยือกที่ลอยออกมาจากใต้หน้าผา
มู่เฉียนซีเห็นงูอัคคีตัวหนึ่งขนาดใหญ่กว่าเจ้างูน้อยตัวนี้ถึงพันเท่า พุ่งเข้าใกล้เจ้างูน้อยตัวนี้อย่างรวดเร็ว
มู่เฉียนซีรีบตะโกนขึ้นว่า “เจ้างูน้อยรีบหลบเร็วเข้า!”
“มังกรวารีพิฆาต!” มังกรวารีสีฟ้าอันยะเยือกพุ่งออกไปพัวพันกับงูอัคคีตัวใหญ่ตัวนั้น
แต่เจ้านี้อย่างน้อยก็ต้องเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหกแน่นอน มันใช้การป้องกันอันแข็งแกร่งขวางการโจมตีของมู่เฉียนซี
และสิ่งที่แย่กว่านั้นก็คือเจ้างูน้อยนั่นไม่ฉวยโอกาสที่นางโจมตีหนีไป แต่กลับจ้องไปที่มังกรวารีอันสง่างามตัวนั้นด้วยแววตาที่เปล่งประกาย
สุดท้ายงู
