ใช้ธาตุน้ำปิดกั้นตรงนั้น ไม่ให้นกอัคคีโผล่ออกมา แต่นางกลับไม่สามารถระเบิดผนังนี้ออกได้
มู่เฉียนซีตะโกนว่า “หลิง!”
ไม่จำเป็นต้องให้มู่เฉียนซีพูดอะไรมากกว่านี้ หลิงก็ตอบโต้อย่างรวดเร็ว กระบี่เฉือนไปยังสถานที่ที่ถูกมังกรวารีปิดกั้น
ปัง! เสียงดังสนั่นหวั่นไหว กระบี่เล่มนี้ของหลิงได้ระเบิดช่องทางหนึ่งออกมาตรงหน้า
ด้านนี้เป็นป่าสีเขียวแต่อีกด้านหนึ่งนั้นกลับเป็นเพลิงสีแดงที่ไม่มีที่สิ้นสุด
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ตรงนี้ สามารถออกไปข้างนอกได้ ไป…”
ในขณะที่พวกเขากำลังลังเลอยู่ มู่เฉียนซีก็เป็นคนแรกที่รีบวิ่งไปและหลิงก็รีบไล่ไปทันที
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวว่า “เร็ว! รีบไปเร็วเข้า!”
เมื่อเห็นว่านกอัคคีตัวอื่น ๆ กำลังจะเข้ามาล้อมพวกเขาไว้ หากพวกเขาคิดอยากเข้าใกล้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์โดยเร็ว ก็มีเพียงวิธีเดียวที่จะไปได้
หลังจากเข้าไปในนั้นมู่เฉียนซีก็หมดสติ
เมื่อได้สติอีกครั้ง สิ่งแรกที่รู้สึกคือความร้อนราวกับว่าถูกทอดอยู่ในกระทะก็มิปาน
ทันใดนั้น ความรู้สึกเย็นวาบที่นิ้วมือก็ทำให้มู่เฉียนซีลืมตาขึ้นทันที
ความรู้สึกเย็นวาบนั่นก็เพราะ…
มู่เฉียนซีมองลงไปที่เจ้าตัวเล็กบนนิ้วมือของนาง มันเป็นงูอัคคีตัวน้อยที่มีร่างกายใหญ่ได้ไม่เท่านิ้วหัวแม่มือเล็ก ๆ ของนางเลย
ในขณะนี้งูอัคคีตัวน้อยเลียนิ้วมือและแหวนมังกรเทพวารีบนนิ้วมือของนาง
เจ้าตัวเล็กก็เหมือนจะรู้สึกได้ว่ามู่เฉียนซีได้ตื่นขึ้นมาแล้ว มันเหมือนกระต
