ปในที่สุด
“ผนึกมังกรวารี!”
“วารีสะท้านสวรรค์”
“บุปผาหลั่งสายฝน!”
บูม! เนื่องจากธาตุน้ำนั้นใช้การได้ดีเป็นพิเศษ มู่เฉียนซีจึงไม่ลังเลที่จะเริ่มการโจมตีด้วยทักษะวิญญาณธาตุน้ำที่บ้าคลั่ง คนเหล่านั้นของตำหนักเป่ยหานเองก็สังเกตเห็นถึงความแข็งแกร่งของพลังวิญญาณธาตุน้ำของมู่เฉียนซีแล้ว
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวว่า “สมกับที่แม่นางผู้นี้เป็นอัจฉริยะจริง ๆ ธาตุน้ำแข็งแกร่งมากถึงเพียงนี้ หากความแข็งแกร่งของนางสูงขึ้นอีกหนึ่งระดับ นกอัคคีเหล่านี้คงขวางพวกเราไว้ไม่ได้”
มู่เฉียนซีกินยาไปก็แสดงทักษะวิญญาณไป พลังวิญญาณดูเหมือนจะไม่ได้สิ้นเปลืองไปเท่าไหร่นัก
นกอัคคีออกมามากขึ้นเรื่อย ๆ และแม้ว่าจะต้องสูญสิ้น พวกมันก็จะขวางคนเหล่านี้ไว้ให้ได้
“ผู้อาวุโสสูงสุด ถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป พวกเราจะไม่สามารถผ่านไปได้เลย!”
“ผู้อาวุโสสูงสุด พวกเราจะถอยหรือคิดหาทางฆ่าพวกมันเพื่อออกไปดี”
“..…”
มู่เฉียนซีรู้ดีว่าถ้ายังคงสู้ต่อไปเช่นนี้ คาดว่าทุกคนคงจะอ่อนเพลียจนไม่สามารถออกไปได้
จะจัดการอย่างไรกันแน่!
พลังวิญญาณของมู่เฉียนซีแผ่ออกไป และพบว่าปลายขอบเขตของป่าแห่งนี้ถูกปิดกั้นโดยกำแพงที่มองไม่เห็น
นกอัคคีเหล่านี้วิ่งออกมาจากอีกด้านหนึ่งของกำแพงนี้ และที่ออกมาเล็กที่สุดคือใน …
ลองดูก็จะรู้!
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “มังกรวารีพิฆาต!”
มังกรวารีสีฟ้าน้ำแข็ง พุ่งไปที่มุมนั้น
อย่างไรนางก็มีความแข็งแรงไม่เพียงพอ ทำได้เพียงแค่
