สัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งนั้นกลับไม่ได้พุ่งมาที่พวกเขา แต่กลับไล่ตามคนอื่นมา
“พวกเราไปเถอะ!” หลิงพามู่เฉียนซีหลบ
ตูม! บนท้องฟ้าได้เกิดสายฟ้าสีม่วงขึ้น และได้ฟาดลงไปที่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์สีแดงฉานตัวนั้น
โฮ่ก! สัตว์ขนาดยักษ์นี้ได้สยายปีกทั้งสามออกเป็นวงกว้างก่อนที่จะบินขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนที่เปลวไฟในปากจะพ่นมาที่คนเหล่านั้น
เสียงตะโกนดังก้องออกมา “ค่ายกลปิด!”
คนเหล่านั้นที่มุ่งหน้ามาล้วนสวมชุดคลุมยาวสีม่วงเข้ม หลังจากที่ค่ายกลปิดตาข่ายสายฟ้าขวางกั้นการโจมตีของเปลวไฟนั้นได้
ปัง! พลังทั้งสองก็ได้ปะทะกันและได้กวาดเอาต้นไม้บริเวณโดยรอบนั้นไปทั้งหมด
ระยะทางที่น่ากลัวนี้ทำให้มู่เฉียนซีและพวกต้องล่าถอยไป
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง! กลุ่มคนชุดสีม่วงเข้มเหล่านั้นได้ต่อสู้กันไปมากับนกอัคคีสามปีก
ฝนเพลิงตกลงมาจากท้องฟ้า และบริเวณโดยรอบก็ลุกเป็นไฟ
“พวกเราจะมาตายในเงื้อมมือสัตว์ป่าเถื่อนนี่ไม่ได้เด็ดขาด ฆ่ามันซะ!”
“เจ้าพวกมนุษย์ เอาผลึกอัคคีหมื่นปีมาให้ข้าเดี๋ยวนี้ แล้วรีบไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้ามีร่างกายอยู่ครบทุกประการ”
“เจ้าสัตว์เดรัจฉาน ไม่มีทางเสียหรอก!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ทั้งสองฝ่ายได้ต่อสู้พัวพันกันอีกครั้งอย่างไม่อาจสลัดหลุดออกจากกันได้
ในการต่อสู้ครั้งใหญ่อันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ หลิงจึงต้องปกป้องมู่เฉียนซีอย่างระมัดระวังที่สุด
ในตอนนี้เอง เสี่ยวหงก็ได้กล่าวขึ้นว่า “นายท่าน ผลึก
