อัคคีหมื่นปีนั่นมันมีผลต่อการฟื้นฟูพลังของข้ามาก”
อู๋ตี้กล่าว “เจ้าก็ไม่ดูเอาซะเลยนะว่าฝ่ายตรงข้ามนั่นมันเป็นสิ่งใด หากเจ้าต้องการมันแล้วละก็ไปแย่งชิงเอาเองสิ!”
“ผลึกอัคคีหมื่นปีเหรอ!” มู่เฉียนซีพึมพำเสียงเบา
หลิงหยุดชะงักก้าวเท้าลง และกล่าวถามว่า “ซีเอ๋อร์ต้องการของสิ่งนั้นเหรอ?”
“อารอง เรารอดูสถานการณ์ก่อนเถอะ หากพวกมันต่อสู้กันจนยับเยินไปทั้งสองฝ่าย เราอาจจะมีหนทางก็ได้”
หลิงพยักหน้าพลางกล่าว “อารองเชื่อซีเอ๋อร์”
ค่ายกลของยอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิระดับเก้าหลายคนรับมือกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหกกลับยังสามารถรับมือไหว
ขวับ ขวับ ขวับ! กรงเล็บอันแหลมคมของนกอัคคีสามปีกไถลลงมาจากลางอากาศ
พรวด! เลือดสีแดงสดพุ่งออกมา ในขณะเดียวกันกรงเล็บอันแหลมคมนั้นก็ได้ข่วนพื้นดินจนเกิดหลุมขนาดลึกหลุมหนึ่ง!
แขนข้างหนึ่งถูกโจมตีด้วยกรงเล็บจนขาดสะบั้นลงมา ค่ายกลของอีกฝ่ายก็ไม่สามารถรับมือเอาไว้ได้อีกต่อไปแล้ว
พรืด พรืด พรืด! เปลวไฟอันบ้าคลั่งได้ปกคลุมพวกเขาเอาไว้ และคนเหล่านี้ก็ถูกแผดเผาจนเป็นเถ้าธุลีอยู่ในเปลวไฟ
หลังจากที่พวกเขาได้หายสาบสูญไป ศิลาขนาดเท่าฝ่ามือก้อนหนึ่งก็ได้ลอยอยู่กลางอากาศ นกอัคคีสามปีกพึมพำเสียงต่ำว่า “เอาเจ้าของสิ่งนี้ย้ายไปไว้ที่อื่นดีกว่า จะได้ดึงดูดพวกมนุษย์โง่เง่านี้ให้ติดกับ”
มู่เฉียนตกใจจนดวงตาเบิกกว้างขึ้น อะไรนะ? นึกไม่ถึงเลยว่าทั้งหมดนี้จะเป็นกับดักของเจ้านกอัคคีตัวนี้
เจ้าน