มู่เฉียนซียังไม่รู้ว่าการที่ตนเองใจกว้างมอบยาลูกกลอนในการตามหาคนนั้น สุดท้ายตนเองจะถูกคนอื่นพูดถึงนางเช่นนี้!
นางก็รู้สึกได้ว่ามีคนจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ที่แอบตามนางมา กล้าตามหาคนอย่างโอ่อ่าเช่นนี้ เมื่อนางรู้ว่าผลลัพธ์เป็นเช่นนี้แต่ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
นางมองไปข้างหน้า และนางแน่ใจแล้วว่าค่ายกระโจมด้านหน้าเป็นของตำหนักเป่ยหาน แต่กลับไม่สามารถผลีผลามเข้าไปหาอารองได้
มิเช่นนั้นอารองจะถูกหัวหน้าตำหนักเป่ยหานกับผู้อาวุโสสูงสุดจับได้ถึงความผิดปกติแน่นอน
“อีกไม่ไกลนางก็จะเข้าใกล้ค่ายที่ตั้งของตำหนักเป่ยหานแล้ว หากเราไม่ลงมือตอนนี้เกรงว่าจะไม่ทันเอานะ”
“สาวน้อยผู้นี้ลงมือได้อย่างใจกว้างเหลือเกิน เบื้องหลังของนางคงไม่ธรรมดาแน่นอน ฉะนั้นต้องลงมือเก็บให้เรียบ อย่างได้ทิ้งร่องรอยเอาไว้เด็ดขาด”
“……”
คนพวกนี้พอเห็นของมีค่าก็เกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นมาทันที ส่วนมากก็เป็นพวกกองกำลังที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงมากนัก
ส่วนกองกำลังอื่นไม่อยากเสียแรงเพื่อยาลูกกลอนไม่กี่เม็ดเหล่านี้
แต่ต่อให้ไม่ใช่กองกำลังที่มีชื่อเสียง แต่ก็มียอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิไม่น้อยเลย รวม ๆ แล้วจำนวนคนก็ไม่น้อยเลย หากมู่เฉียนซีคนเดียวต้องรับมือขึ้นมา ก็ยากที่จะจัดการได้เช่นกัน
และแน่นอนว่าเพียงแค่นางออกคำสั่งให้องครักษ์เงาลงมือ คนเหล่านี้ก็ไม่มีทางรอดไปได้
ขวับ ขวับ ขวับ! และในขณะที่มู่เฉียนซีจะเดินหน้าต่อนั้น ในที่สุดคนเหล่านี้ก็