เริ่มลงมือแล้ว
คนจำนวนสามสิบสี่สิบคนพุ่งออกมาจากทั่วทุกสารทิศ ช่างประเมินนางสูงเสียจริง! มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
“พวกเจ้ามีเรื่องอันใด ข้ารู้แล้วว่าคนที่หาตามหาอยู่ที่ไหน ฉะนั้นไม่ต้องรบกวนพวกเจ้าแล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
“แม่นางน้อย ถึงแม้ว่าพวกข้าจะไม่มีข่าวใดจะบอกเจ้า แต่เจ้ามียาลูกกลอนติดตัวมาไม่น้อย ช่วยพวกข้าสักเรื่องจะได้หรือไม่ เอายาลูกกลอนออกมาให้พวกข้าให้หมด”
“ยาลูกกลอนของข้าไม่ได้ให้ผู้ใดฟรี ๆ ข้าว่าพวกเจ้ารีบไสหัวไปจะดีกว่านะ!”
“ความตายมาเยือนอยู่ตรงหน้าแล้วเจ้ายังจะเย่อหยิ่งอีก” พวกเขาเผยสีหน้าท่าทางดุร้ายออกมา
“นี่พวกเจ้าคิดจะปล้นอย่างนั้นเหรอ ?” มู่เฉียนซีทำหน้าไร้เดียงสา
“หากเจ้าไม่ยอมเอาออกมาให้แต่โดยดี พวกข้าก็จะลงมือปล้นแน่”
จากนั้นมู่เฉียนซีก็ชักกระบี่เล่มหนึ่งออกมา แต่กลับไม่ใช่กระบี่มังกรเพลิง
อยู่ในที่แห่งนี้ ไม่ว่ายังไงนางก็ไม่สามารถเอากระบี่มังกรเพลิงออกมาเรียกดาวมฤตยูนั่นได้
“สาวน้อย ยาลูกกลอนของเจ้านั้นไม่เลวเลย แต่กระบี่เล่มนี้ของเจ้า มันช่างธรรมดายิ่งนัก! เจ้าเพียงคนเดียว ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกข้าเลย…”
“ลงมือได้!”
และในขณะที่พวกเขาจะพุ่งเข้าหามู่เฉียนซี จู่ ๆ เสียงตัดผ่านอากาศเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น กระบี่ขนาดใหญ่เล่มหนึ่งได้ขวางหน้ามู่เฉียนซีไว้
กระบี่อีกทางด้านหนึ่งก็ได้ก่อตัวขึ้นเป็นลมพายุพัดกระโชกแรง!
ปัง ปัง ปัง! คนเหล่านี
