ิ๋นซิว เจ้าเป็นคนสนิทและเป็นคนที่พระนางไว้ใจที่สุด เจ้าคงจะไม่เห็นแก่ตัวเช่นนั้นหรอก เป็นข้าเองที่คิดมากไป”
ไป๋อู๋ห่ายยืนพูดเสี้ยมกล่าวเองเออเองอยู่เช่นนั้น ทำให้ดวงตาของเฟิงอวิ๋นซิวในตอนนี้ลึกล้ำลงเรื่อย ๆ แล้ว
เขากล่าวอย่างเฉยเมยว่า “กู้ไป๋อีกับอินรั่วเฉินมาถึงแดนตะวันออกแล้ว ซ่อนตัวอยู่บริเวณรอบรอโอกาสที่จะลงมือ หัวหน้าตำหนักยังมีจิตใจดีแต่พูดอยู่อีก ข้าว่าเอาเวลาไปคิดหาวิธีรับมือกับคนเหล่านั้นจะดีกว่านะ!”
ในแดนตะวันออก ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นเจ้าถิ่น แต่สองคนนี้ก็รับมือได้ยากจริง ๆ!
ไป๋อู๋ห่ายกล่าวอย่างจริงจังว่า “นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว!”
ในขณะเดียวกันมู่อีก็กล่าว “ท่านผู้นำตระกูลได้โปรดออกคำสั่งเถอะขอรับ!”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก! มู่เฉียนซีเอานิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ นางกำลังครุ่นคิดอยู่
เกิดความเคลื่อนไหวได้อย่างยิ่งใหญ่เช่นนี้ มีโอกาสเป็นไปได้มากว่าต้องเป็นเจ้าดาวมฤตยูนั่นแน่!
มู่เฉียนซีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จวินโม่ซีเดินเข้ามาและกล่าวว่า “ข้าว่านะ สาวน้อย หากเจ้าไม่อยากไปก็อย่าไปเลย! อยู่ปรุงยากินอาหารอันโอชะด้วยกันอยู่ที่หอหมอปีศาจนี่แหละ สบายใจกว่าเยอะ!”
กองกำลังหลายกองกำลังในดินแดนสี่ทิศต่างก็เคลื่อนไหวกันหมดแล้ว ผู้ที่เก็บซ่อนตัวเป็นสิบปีร้อยปีในตอนนี้ก็เคลื่อนไหวออกมาแล้วเพราะการเกิดเหตุภูเขาไฟนั้นระเบิดขึ้น
ถึงแม้ว่าในตอนนี้หอหมอปีศาจกับตระกูลมู่จะสะสมกองกำลังและอำนาจมาได้ไม่น้อยแล้ว แต
