ะบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มามอบให้ข้า! ขอแค่เพียงเจ้าได้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มา เจ้าก็สามารถที่จะกลับมาอยู่ข้างกายข้าได้ ให้เจ้าคอยอยู่ในตำแหน่งที่ต่ำต้อยมาโดยตลอด ทำให้เจ้าลำบากใจเสียจริงแล้ว”
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวเสียงขรึม “นี่เป็นสิ่งที่อวิ๋นซิวควรจะทำ!”
“อวิ๋นซิว ผู้ที่ข้าเชื่อมั่นที่สุดก็คือเจ้า เจ้าอย่าได้ทำให้ข้าผิดหวัง!”
“ข้าน้อยจะไม่ทำให้พระนางผิดหวัง!”
เขามองไปยังใบหน้าอันละเอียดลออนั้น ใบหน้านี้ช่างคุ้นเคยยิ่งนัก แต่เมื่อพบหน้ากันอีกครั้งหนึ่งเขาก็พบว่านางกับเฉียนซีมีหลายสิ่งที่แตกต่างกันยิ่งนัก
“เช่นนั้นก็ดี!”
ดูเหมือนว่าสตรีผู้นั้นจะยุ่งวุ่นวายเป็นอย่างมาก เมื่อได้สั่งมอบธุระเหล่านี้เสร็จสิ้นแล้วก็มิได้เปลืองเวลากับเฟิงอวิ๋นซิวมากนัก
“น้อมส่งองค์หญิง!”
ทั้งวังได้ดินได้กลายเป็นสงบเงียบไป
เฟิงอวิ๋นซิวเดินออกมาจากวังใต้ดินนั้น แม้ว่าทั้งแดนตะวันออกจะถูกพลังวิญญาณอันบ้าคลั่งครอบคลุมเอาไว้ แต่เมื่อเขาเดินออกมาจากวังใต้ดินก็มีลมสายหนึ่งพัดมา เขากลับรู้สึกเย็นยะเยือก
เขายินดีที่จะทำทุกเรื่องเพื่อนาง นางต้องการกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ ถึงต่อให้เขาต้องตายก็ต้องเอามาให้ได้
แต่ทว่าเฉียนซีก็ต้องการกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ เมื่อถึงตอนนั้นพวกเขาจะต้องพึ่งพาพลังความสามารถของตนเองและต่อสู้กันให้ตายไปข้างจริง ๆ หรือ?
เขาไม่ต้องการเช่นนั้น ไม่ต้องการเป็นอย่างมาก แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้อ
