นางอยู่เลย! เขากล่าวเท็จตาใสเช่นนี้จะดีหรือ?
เฟิงอวิ๋นซิวยิ้มแล้วกล่าวกับมู่เฉียนซี “ชื่อของตำหนักตงจี๋นั้นหากมิใช้ก็เปล่าประโยชน์ เฉียนซีเจ้าไม่ต้องกังวลใจ”
จื่อโยวยิ้มอย่างมีเสน่ห์แล้วกล่าว “สาวน้อยคนงามบ้านข้าจะไปเป็นห่วงเจ้าได้อย่างไร! ทางที่ดีที่สุดคือเจ้าได้ถูกคนลอบสังหารแล้วลงนรกไปจะยิ่งดี”
จื่อโยวมองขึ้นลงพิจารณาคนที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้ รูปลักษณ์ไม่เลว บุคลิกไม่เลว อีกทั้งยังเป็นนายน้อยแห่งตำหนักตงจี๋ เป็นภัยคุกคามอย่างหนึ่ง
ตอนนี้สาวน้อยคนงามยังคงโกรธเคืองเยี่ยอยู่ เขาจะปล่อยให้ผู้อื่นฉวยโอกาสนี้รุกเข้ามาไม่ได้
คนอื่น ๆ นั้นได้ถอยกลับไปแล้ว จื่อโยวกลับกล่าวแดกดันบีบบังคับออกมา “นายน้อยอวิ๋นซิว ข้ารอเจ้ามานานแล้ว การต่อสู้เมื่อครู่นี้ดูเหมือนว่าเจ้าจะยังมิได้ต่อสู้จนพอใจกระมัง! เจ้าจะมาสู้กับข้าสักรอบหรือไม่!”
เมื่อถึงตอนนั้นผลาดท่าเข้าก็จัดการเชือดเจ้าหมอนี่เสีย กำจัดภัยคุกคามให้แก่เยี่ยไปหนึ่งสิ่ง รับรองได้ว่าเยี่ยจะต้องประทานสาวงามหลายนางให้เป็นรางวัลอย่างแน่แท้
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “นั่นไม่จำเป็นแล้ว! อวิ๋นซิวยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำอยู่”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ “จื่อโยว เจ้าไม่มีเรื่องก็อย่าหาเรื่อง! หากเบื่อหน่ายก็ยังมิสู้ว่าเจ้าไปฟังข่าวเรื่องอื่น”
ภัยอันตรายของตำหนักเซียวอวิ๋นได้ถูกขจัดไปแล้ว เจ้าตำหนักเซียวเองก็โล่งอกไปหนึ่งเปราะ
“ในครั้งนี้ขอบคุณแม่นางมู่เป็นอ
