ผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นของหอปี้ลั่วกำลังรอสัญญาณให้ลงมือจากจื่อโยวอยู่ทุกเมื่อ
เมื่อนึกถึงพลังความสามารถนั้นของจื่อโยวที่ได้ต่อสู้ครั้งใหญ่กับท่านหมิงจี ถึงแม้ว่าจะเป็นยอดฝีมือขั้นสูงสุดก็ยังไม่กล้าเข้าไปหาเรื่องให้เขาโมโห
สิ่งที่ยิ่งทำให้ผู้อาวุโสจ้าวหมดอาลัยก็เพราะว่าเกิดเรื่องขึ้นกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ ยอดฝีมือเหล่านั้นของตำหนักตงจี๋ที่ส่งมาก็ได้ถอยกลับไปจนหมดสิ้น
หน้าผากของผู้อาวุโสจ้าวเหงื่อตกออกมา เขากล่าว “ข้าจะไปปรึกษากับพวกเขาอีกรอบเสียหน่อย”
ในอีกครั้งนี้สิ่งที่พวกเขาได้นำออกมาก็แทบจะเป็นสมบัติเก่าเก็บของพวกเขา
มู่เฉียนซีมองดูอยู่ครู่หนึ่งจึงได้ฝืนพยักหน้าไป พวกเขาจึงได้โล่งอกไปเปราะหนึ่ง
“ไม่เป็นไร พวกเจ้ารีบถอยกลับไปเถอะ! อย่าได้อยู่ที่นี่ขวางหูตาต่อไปเลย!”
พวกเขาอยากที่จะถอยกลับไป และในตอนนี้เองเฟิงอวิ๋นซิวก็ได้เอ่ยปากขึ้น
“ในตอนนี้แผนที่ของตำหนักเซียวอวิ๋นได้อยู่ในมือของข้าแล้ว ถ้าหากพวกเจ้าต้องการละก็ สามารถไปหาข้าที่ตำหนักตงจี๋ได้ตามสบาย”
เดิมทีมีผู้ที่ต้องการหวนกลับมาใหม่อีกคำรบ แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเฟิงอวิ๋นซิวก็ตะลึงค้าง
ตำหนักเซียวอวิ๋นเป็นกองกำลังขั้นสำนักนิกายระดับสอง พวกเขานั้นจึงกล้าที่จะมายั่วยุทำให้โมโห แต่กับจ้าวแห่งแดนตะวันออกเช่นตำหนักตงจี๋นั้นไม่ใช่อะไรที่พวกเขาคิดอยากจะทำให้โกรธกริ้วก็สามารถจะทำได้
มู่เฉียนซีตะลึงค้างไปพลัน “อวิ๋นซิว!”
แผนที่ยังอยู่ที่ตัว
