เย็นฉ่ำนั้นได้ตกลงบนร่างของมู่เฉียนซี และชะล้างรอยแผลของนางจนกลับมาหาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
ทว่า ไม่เพียงแค่การรักษาเท่านั้นที่ง่ายดาย สายฝนที่ตกลงไปในตอนนี้ได้ทำให้แดนมังกรที่แห้งแล้งเหี่ยวเฉากลับมามีชีวิตชีวาอย่างรวดเร็วอีกด้วย
สถานที่ที่มีพลังวิญญาณอันน้อยนิดในตอนนี้กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังวิญญาณอย่างไร้ที่สิ้นสุด
เหล่าบรรดายอดฝีมือที่เอาชีวิตรอดมาจากซากปรักหักพังของสุสานมังกรได้เหล่านั้นเห็นเช่นนี้เข้าก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
“พวกเรารอดแล้ว”
“……”
ดูเหมือนว่าพวกเขาจะรู้สึกสูญเสียความทรงจำบางอย่างไป
การหนีรอดมาจากความตายได้นั้นทำให้พวกเขาดีอกดีใจเป็นอย่างยิ่ง และจู่ ๆ พวกเขาก็รู้สึกได้ว่าพลังวิญญาณของแดนมังกรค่อย ๆ ฟื้นฟูกลับมาเหมือนเดิม สิ่งนี้ก็ยิ่งทำให้พวกเขาดีใจจนแทบบ้าคลั่ง
พวกเขามองดูสายฝนที่หลั่งไหลลงมาจากฟากฟ้าและตกใจสะดุ้งขึ้น
“เป็นเพราะสายฝนเหล่านี้ พลังวิญญาณในแดนมังกรของพวกเราจึงได้แข็งแกร่งขึ้น นี่สวรรค์ให้พรแก่แดนมังกรของพวกเราแล้วเหรอ?”
สุ่ยอู๋ซินเองก็ได้ลืมเรื่องทุกอย่างไปหมดสิ้นแล้วเช่นกัน แต่พลังแห่งวสันต์นี้ เขารู้สึกคุ้นเคยยิ่งนัก
เขากล่าว “ตามข้ามา!”
พวกเขาตามสุ่ยอู๋ซินไป และเมื่อได้เห็นมังกรเทพศักดิ์สิทธิ์สีครามขนาดใหญ่บนท้องนภา รูม่านตาของพวกเขาก็หดลงทันที
“นี่…นี่เป็นมังกรเทพผู้ที่สร้างแดนมังกรนี้นี่! เขา เขามาช่วยแดนมังกรของพวกเราแล้ว”
“
