จูบหากแต่เป็นการฆ่าฟันโรมรัน!
คาวเลือดในการเข่นฆ่า มู่เฉียนซีได้ปล่อยวางทุกสิ่งอย่างและต่อสู้กับเขา
“หึ หึ หึ!” คัมภีร์หมื่นคำสาปหัวเราะอย่างเยือกเย็นและคอยชมละครอยู่ด้านข้าง
ในช่วงเวลาแห่งการโรมรันต่อสู้ แควก! เสียงหนึ่งได้ดังขึ้น จิ่วเยี่ยได้ฉีกเสื้อผ้าของมู่เฉียนซีขาดออก
“เดิมทีการฆ่าฟันนั้นเป็นสิ่งที่มีอำนาจเหนือกว่า แต่สาวน้อยเจ้ากลับปลุกให้ความหมกหมุ่นอีกชนิดหนึ่งของเขานั้นตื่นขึ้นมา! เช่นนั้นก็จงเสพสุขกับมันเสียให้ดีเถิด!”
“ผู้เป็นเจ้านายของศาลานิรันดร์ ผู้เป็นนายของผู้พิทักษ์นิรันดร์ ภายใต้ร่างกายของหุ่นเชิดของข้า เจ้าจะ…”
เมื่อคิด ๆ ดูแล้วในใจของคัมภีร์หมื่นคำสาปก็มีความรู้สึกหนึ่งที่ไม่อาจจะกล่าวอธิบายออกมาได้
“ท่านมู่!” จิ่วเยี่ยบ้าคลั่งยิ่งนัก สุ่ยอู๋ซินกังวลอย่างที่สุด
มู่เฉียนซีกล่าว “อย่าสนข้า พวกเจ้าออกไปให้ห่างหน่อย!”
สุ่ยอู๋ซินกล่าว “ได้!”
ทุกคนต่างห่างออกไปไกลแล้ว เหลือไว้แค่เพียงหวงจิ่วเยี่ย มู่เฉียนซีและคัมภีร์หมื่นคำสาป
บางทีหลังจากนั้นแล้วทั้งสองอาจจะจากกันไปชั่วนิรันดร์ ก็ปล่อยให้ทำตามใจไปสักคราหนึ่งเถิด!
สุ่ยจิงอิ๋งร้อนรนใจ นางกล่าว “ซี! ไม่ได้ เช่นนี้เจ้าจะถูกผลกระทบจากคำสาป ร่างกายและพลังชีวิตของเจ้าจะถูกขโมยเอาไป ผลลัพธ์ของมันนั้นไม่อาจที่จะคาดคิดได้”
สุ่ยจิงอิ๋งมิใช่นักปรุงยาก็เลยไม่รู้แน่ชัดถึงความเลวร้ายของมัน แต่ที่รู้แน่ชัดคือมู่เฉียนซีไม่สามารถที่
