เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของอาถิง มู่เฉียนซีก็ยิ้มพลางกล่าวว่า “อืม! ศาลาเรือนรางเก้าชั้น ศาลานิรันดร์ผู้เป็นพันธสัญญาของข้าเก่งกาจที่สุดแล้ว ครั้งนี้รบกวนเจ้าแล้ว ข้าเชื่อ มีอาถิงคอยช่วยเหลือเช่นนี้ ข้าจะต้องเอาคัมภีร์หมื่นคำสาปมาได้แน่นอน”
อาถิงเหลือบมองมู่เฉียนซีและกล่าวว่า “หญิงอัปลักษณ์ เจ้าพูดจาเอาใจหลอกใครกัน! เจ้านี่นะช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ เลย เพื่อช่วยเจ้าหวงจิ่วเยี่ย นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล่าววาจาเช่นนี้ออกมาได้”
“ข้าพูดความจริง นึกไม่ถึงเลยว่ามังกรยักษ์โบราณนั่นจะรู้ถึงฐานะของเจ้าแล้วจะยอมจำนนง่าย ๆ ถึงเพียงนี้” มู่เฉียนซีกล่าว
“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว ดูก่อนว่าข้าเป็นใคร ในโลกใบนี้ บางทีคนอื่นได้ของสิ่งนั้นไปแล้วอาจจะทำอะไรบางอย่างก็ได้ แต่พวกเราไม่จำเป็นต้องทำอะไรกับของสิ่งนั้น ของสิ่งนั้นเอามาอยู่ในมือของเรามันปลอดภัยที่สุดแล้ว สำหรับสามเผ่าสัตว์เทพโบราณแล้วนับว่ามันเป็นภาระที่หนักหน่วงมาก อันที่จริงแล้วพวกเขาเองก็อยากจะกำจัดสิ่งนี้ไปด้วยซ้ำ” อาถิงกล่าว
ถึงแม้ว่าอยากจะกำจัดทิ้งแต่กลับไม่สามารถกระทำอย่างตามใจได้ เพราะมันง่ายที่จะทำให้โลกใบนี้เกิดความโกลาหลวุ่นวายขึ้น
สิ่งเดียวที่สามารถมอบให้ได้นั่นก็คือมอบให้มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพนิรันดร์ผู้ที่แม้แต่เทพก็หวาดกลัว
อาถิงกล่าว “หญิงอัปลักษณ์ ถึงแม้ว่าพวกเขาอยากจะมอบสิ่งนั้นออกมา แต่เจ้าก็อย่าได้ดีใจเร็วเกินไป การทดสอบต่อจากนี้มันไ
