ม่ง่าย! หากเจ้าต้านทานไม่ได้จริง ๆ ข้าถึงจะลงมือ ส่วนอย่างอื่นก็คงต้องให้เจ้าพยายามต่อสู้อย่างสุดชีวิตแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว”
โฮ่ก โฮ่ก โฮ่ก! ทันใดนั้นเองเสียงคำรามของมังกรก็ดังลั่นขึ้น
มู่เฉียนซีปิดกั้นการได้ยินเสียงเอาไว้ จากนั้นมังกรยักษ์โบราณนับไม่ถ้วนก็พุ่งมาห้อมล้อมมู่เฉียนซี
ร่างกายของพวกมันดูน่ากลัวมาก แต่ความแข็งแกร่งของพวกมันนั้นกลับเทียบเท่ากับมู่เฉียนซี
อาถิงกระพริบตัวไปด้านข้างเพื่อยืนดูความครึกครื้นนี้ “หญิงอัปลักษณ์ พลังความแข็งแกร่งของมังกรเหล่านี้จะเปลี่ยนไปตามความแข็งแกร่งของผู้ที่บุกเข้ามา เจ้าสามารถจัดการได้ ข้าไม่สนใจเจ้าแล้ว”
“ข้าจัดการเอง!”
มู่เฉียนซีเอากระบี่มังกรเพลิงออกมา และบัวอัคคีสีแดงฉานก็ได้พุ่งออกมาทันที
“บัวแดงพิฆาต!”
การตอบโต้โจมตีไปอีกครั้งอย่างไร้ความปรานี
“ทักษะโยวหลัว!”
กว่าจะจัดการกระดูกมังกรตัวนี้ได้มันไม่ง่ายเลย และนางก็ได้เห็นเข้ากับบางอย่างแล้ว
กระดูกมังกรตัวที่นางโจมตีจนพ่ายแพ้ไปตัวนั้น นึกไม่ถึงเลยว่าจะกลายเป็นสองตัวแล้วในตอนนี้
อาถิงกล่าวอย่างมีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่นว่า “แม้ว่ามันจะง่ายมาก แต่มันกลับไม่ได้ง่ายอย่างแท้จริง ทุกครั้งที่เจ้าเอาชนะได้ มันจะแยกร่างออกเป็นสองเท่า และมันก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ”
“แต่เจ้าจะไม่โจมตีพวกมันก็ไม่ได้ เพราะหากเจ้าไม่โจมตีพวกมัน พวกมันก็จะฆ่าเจ้าอยู่ดี”
สีหน้าของมู่เฉียนซีดำคล้
