นคำสาป!”
กลิ่นอายอันตรายโบราณนั้น ไม่มีทางผิดแน่ ๆ!
คัมภีร์หมื่นคำสาปนี้รับรู้ได้ถึงสายตาของมู่เฉียนซี ทันใดนั้นก็ถูกหมอกควันสีดำห่อหุ้มขึ้น และพุ่งเข้าหามู่เฉียนซีอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาดก็มิปาน
สีหน้าของอาถิงพลันเปลี่ยนไป เขารีบดึงมู่เฉียนซีเอาไว้ และม่านแสงสีเขียวอ่อนก็ได้ขวางตำราโบราณสีดำนี้เอาไว้ได้
ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องก็ดังสนั่นขึ้น
“พลังแห่งกาลเวลา ศาลาเรือนรางเก้าชั้น นี่เจ้ามาทำลายเรื่องดี ๆ ของข้าอย่างนั้นเหรอ!” น้ำเสียงอันแหลมคมนี้ดังออกมาจากตำราโบราณสีดำนั้น
สีหน้าของมู่เฉียนซีเผยความประหลาดใจออกมา นี่ไม่ใช่คัมภีร์หมื่นคำสาปหรอกเหรอ พูดได้ด้วย? ตกลงแล้วมันเป็นสิ่งใดกันแน่
อาถิงกล่าว “ข้านึกไม่ถึงเลยว่าคัมภีร์หมื่นคำสาปถูกแบ่งแยกออกเป็นสามส่วนและถูกระงับเอาไว้ในเผ่ามังกรเช่นนี้แล้ว เจ้ายังมีจิตใต้สำนึกของตัวเอง อีกทั้งยังลงมือกับผู้เป็นพันธสัญญาของข้าเช่นนี้อีก เจ้ามันช่างกล้าหาญยิ่งนัก”
“คนที่มีดวงจิตที่น่ากลืนกินเช่นนี้ ต่อให้เป็นเจ้านายของเจ้า เจ้าก็สามารถปู้ยี้ปู้ยำได้ตามอำเภอใจได้นะ!” คัมภีร์หมื่นคำสาปกล่าวด้วยความจงเกลียดจงชัง
สีหน้าของอาถิงเคร่งขรึมขึ้น “จิตใต้สำนึกที่ก่อตัวมาเป็นเจ้าจงรีบสลายหายไปอย่างเชื่อฟังเสียเถอะ มิเช่นนั้นอย่ามาหาว่าข้าไม่เกรงใจ”
คัมภีร์หมื่นคำสาปนั้นกล่าวว่า “เจ้ามนุษย์ เจ้าอยากได้ข้าไปครอบครองหรือไม่ ตราบใดที่เจ้าได้ข้าไปครอบครอง เจ้
