ก็คงจะไม่ต่ำต้อยเลยกระมัง! ดังนั้นท่านลุงเก๋อต้องการให้เจ้าช่วยสักหน่อย”
ครั้นแล้ว มีดของท่านลุงเก๋อก็ได้ทาบลงบนคอของมู่เฉียนซี
“ทางที่ดีพวกเจ้าอย่าได้ผลีผลามจะดีกว่า มิเช่นนั้นหัวของสาวน้อยผู้นี้หลุดจากคอเป็นแน่”
ผู้อาวุโสของเผ่ามังกรวารีกล่าว “เก๋อเทียน เจ้าอย่าได้ทำอะไรผลีผลามนะ หากเจ้ากล้าลงมือทำอะไรแม่นางมู่แม้แต่ปลายเล็บ ท่านหัวหน้าเผ่าของข้าไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่”
“สุ่ยอู๋ซิน” เก๋อเทียนยิ้มพลางกล่าว
เขาเหลือบมองใบหน้าของมู่เฉียนซี “สาวน้อยผู้นี้รูปร่างหน้าตางดงามปานนี้ คงจะเป็นบุตรสาวของสุ่ยอู๋ซินใช่ไหมล่ะ! ที่แท้ก็เป็นองค์หญิงน้อยของเผ่ามังกรวารีนี่เอง”
พวกเขาจ้องมองเก๋อเทียนด้วยสีหน้าท่าทางดุร้าย แต่กลับไม่ได้ตอบคำถามของเก๋อเทียน
“หากพวกเจ้าไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าตอนนี้ ข้าจะพิจารณาไม่ฆ่าสาวน้อยผู้นี้”
“เจ้าฝันไปเถอะ!”
“เช่นนั้นข้า…” เก๋อเทียนจะลงมีดจริง ๆ แล้ว
พวกเขาทำได้เพียงแค่ล่าถอย มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเจ้ารีบกลับไปแล้วรีบบอกให้หัวหน้าเผ่าส่งคนมาช่วยข้าเร็วเข้า”
“จิ่วเยี่ย เจ้าก็ไปด้วย!”
ท่านหัวหน้าเผ่าเคยกล่าวเอาไว้ว่า คำพูดของแม่นางมู่ก็เท่ากับเป็นคำพูดของเขาเช่นกัน
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นกังวลใจ แต่พวกเขาก็จำต้องจากไปอยู่ดี อีกอย่างพลังความแข็งแกร่งของแม่นางมู่ก็ไม่ได้อ่อนโยนเหมือนหน้าตาของนางเลย เก๋อเทียนคิดจะลงมือกับนาง สุดท้ายใครกันแน่ที่ต้องซวย!
“เก๋อเทียน หากเจ้า
