่านลุงเก๋อได้ยินเช่นนี้ก็ยิ้มขึ้น คาดว่ามังกรวารีน้อยผู้นี้เพิ่งจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่มาได้ไม่นาน เผ่ามังกรวารีเก็บตัวห่างจากโลกภายนอก คาดว่าจะสั่งสอนนางมาโดยที่ไม่ได้เข้าใจสิ่งใดก็เดินทางมาในที่แห่งนี้ด้วยความสับสนงงงวยแล้ว
ท่านลุงเก๋อกล่าว “ซากปรักหักพังของสุสานมังกรเป็นสถานที่ที่ฝังบรรพบุรุษของเผ่ามังกรมานับไม่ถ้วน เข้ามาในที่แห่งนี้มีโอกาสที่จะหาของล้ำค่าที่บรรพบุรุษทิ้งเอาไว้มากมาย”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง หวังว่าครั้งนี้พวกเราจะโชคดีนะ”
คนอื่น ๆ เหลือบมองพวกเขา และเยาะเย้ยในใจ
ของล้ำค่าของบรรพบุรุษเผ่ามังกรจะสามารถเอามาได้อย่างง่ายดายอย่างนั้นหรือ หากพลังไม่แข็งแกร่งพอก็ไม่ได้รับการยอมรับจากบรรพบุรุษ ไม่เพียงแต่จะไม่ได้ของล้ำค่ามาครอบครองเท่านั้น แต่จะตายเช่นไรก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ
“ต้องเป็นเช่นนั้นแน่นอน!” ท่านลุงเก๋อกล่าว
ถึงแม้ว่าวันนี้จะคว้าอะไรมาไม่ได้ แต่อย่างไรก็ไม่ถูกต้นไม้พิทักษ์โจมตี
ในคืนนี้พวกเขาก็ได้ทำที่พักเพื่อพักผ่อน แม่นางน้อยผู้อ่อนแอของเผ่ามังกรวารีอย่างมู่เฉียนซีก็ไปพักผ่อนเอาแรงแล้ว
และแน่นอนว่าความจริงแล้วมู่เฉียนซีนั้นไม่ได้พักผ่อน
พลังจิตได้แผ่ซ่านออกไป นางกลับอยากรู้ว่าตกลงแล้วพวกคนกลุ่มนี้มีเป้าหมายใดกันแน่
เมื่อถึงยามดึกสงัด มู่เฉียนซีก็ได้ยินเสียงพูดคุยกันดังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล
“ท่านลุงเก๋อ เหตุใดเราต้องพาเจ้าเด็กสองคนนั่น
