ับ”
“พวกเรารู้เส้นทางการเดินทางที่ปลอดภัยแล้ว พาพวกเขาไปก็ไม่เป็นไรหรอก”
“แล้วหากว่าสองคนนั่นรู้ความลับของพวกเราเข้า แล้วเราจะทำเช่นไรล่ะขอรับ”
“เราก็เก็บสาวน้อยผู้นั้นเอาไว้ ส่วนเจ้าหนุ่มนั่นก็ฆ่าทิ้งก็สิ้นเรื่องแล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ มู่เฉียนซีที่ถูกจิ่วเยี่ยจูบจนหายใจด้วยความยากลำบากในตอนนี้ก็เผยแววตาจิตสังหารออกมาแล้ว
ฆ่าจิ่วเยี่ยอย่างนั้นเหรอ พวกเขาเอาความกล้าหาญเช่นนี้มาจากไหนกัน
จิตสังหารที่เผยออกมาจากแววตาของมู่เฉียนซีนั้นถูกจิ่วเยี่ยห้ามเอาไว้ ซีกับเขานั้นมีความคิดเหมือนกัน อีกทั้งนางยังใส่ใจเขามาก
ฮู่ว! ในที่สุดจิ่วเยี่ยก็ปล่อยมู่เฉียนซีแล้ว มู่เฉียนซีจึงสูดลมหายใจเข้าลึกและค่อย ๆ ปล่อยลมหายใจออกมา
นางกระซิบข้างหูจิ่วเยี่ยว่า “จิ่วเยี่ย ดูเหมือนว่าพวกเขาจะรู้อะไรบางอย่าง การที่เราติดตามพวกเขาไป คาดว่าจะได้รับกำไรอย่างที่เราคาดไม่ถึงเลยล่ะ”
“อีกอย่าง…” แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี
กล้าคิดทำร้ายพวกเขา กล้าคิดจะเอาชีวิตจิ่วเยี่ย นางจะไม่เตรียมของขวัญให้กับพวกเขาได้อย่างไรกันเล่า!
ท่านลุงเก๋อผู้ที่เป็นหัวหน้าผู้นั้นอย่างน้อยพลังก็ถึงขั้นสัตว์เทพแล้ว ส่วนท่านลุงท่านอื่น ๆ ก็น่าจะพอ ๆ กัน การใช้พลังจัดการกับพวกเขามันยาก
แต่หากว่า…
พวกเขาระมัดระวังตัวมาก ต่อให้รู้ว่าทั้งสองไม่ค่อยเข้าใจอะไรมากนัก แต่พวกเขาก็ไม่ลืมที่จะเตรียมป้องกัน ยากที่จะวางยาพิษมาก
ทว่า หากหมอปีศาจคิดจะ
