ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง! สายฟ้ายังคงฟาดลงมายังสถานที่ที่ซากปรักหักพังของสุสานมังกรปรากฏอย่างต่อเนื่อง
จนกระทั่งฟาดแยกส่วนเป็นเก้าสิบเก้าสายถึงจะหยุดลง การเคลื่อนไหวที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ทำให้คนของแดนมังกรสนใจซากปรักหักพังของสุสานมังกรนี้แล้ว
“เก้าสิบเก้าสาย นี่แดนมังกรของพวกเราไปล่วงเกินผู้ใดเข้าแล้ว?” หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีกล่าวอย่างกลัดกลุ้มใจ
“เกรงว่าของสิ่งนั้นที่อยู่ในคลังเก็บของล้ำค่าของเผ่ามังกรจะแผลงฤทธิ์เข้าแล้ว” สุ่ยอู๋ซินกล่าวเสียงขรึม
สามารถทำให้เกิดสายฟ้าฟาดได้อย่างยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ได้ นอกจากของที่พวกเขาพยายามรักษาเอาไว้อย่างสุดชีวิตนั้นแล้ว ของอย่างอื่นไฉนเลยจะมีความสามารถถึงเพียงนี้ได้!
หลังจากที่สายฟ้าได้หยุดลง มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “พวกเราจะไปที่ซากปรักหักพังของสุสานมังกรนั่น”
หัวหน้าเผ่ามังกรไม้กล่าว “การที่ซากปรักหักพังของสุสานมังกรปรากฏขึ้นนั้นมันไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ ต้องเตรียมความพร้อมเอาไว้ให้พร้อมในทุก ๆ ด้าน มิเช่นนั้นเกรงว่าจะมีอันตรายขึ้นได้”
จิ่วเยี่ยกล่าว “เผ่ามังกรของพวกเจ้าจะตัดสินใจเช่นไรก็เป็นเรื่องของพวกเจ้า ข้ากับซีจะไปที่นั่นก่อน”
อาการหงุดหงิดกระสับกระส่ายของคำสาปในร่างจิ่วเยี่ยไม่รู้ว่าจะยับยั้งไปได้ถึงเมื่อใด ต้องรีบลงมือรีบจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดถึงจะได้
สุ่ยอู๋ซินกล่าว “เช่นนั้นท่านมู่กับพวกก็มุ่งหน้านำไปก่อนเถอะ! พวกเราเผ่ามังกรจะสนับสนุนท่านอย่างสุด
