เฮยเย้าดูเป็นผู้ใหญ่กว่าเด็กทั่วไปมาก เผชิญหน้ากับการท้าทายของมังกรทองผู้นี้ เขาก็เพิกเฉยต่อมังกรทองน้อยผู้นี้ไปโดยตรง
มังกรน้อยแอบกัดฟันกรอด ไม่รับคำท้างั้นรึ เช่นนั้นเขาก็จะใช้วิธีการยั่วอารมณ์
“ทำไม เจ้าไม่กล้าอย่างนั้นเหรอ หรือว่าเจ้ามันอ่อนแอเกินไป! ผู้ที่มีสายเลือดมังกรดำอย่างเจ้าก็อย่างน่ะนะ จะมาสู้ผู้ที่มีสายเลือดมังกรบริสุทธิ์อย่างข้าได้เช่นไรกันล่ะ”
พวกเขาทั้งสองยังเด็ก และเด็กก็มักจะใช้อารมณ์ มู่เฉียนซีกลัวว่าเฮยเย้าจะผลีผลามตอบรับคำท้าออกไป
ทันทีที่ข้อมือของนางขยับ เข็มยาเข็มหนึ่งก็พุ่งออกไป “เฮยเย้าจะลดตัวไปต่อสู้กับคนอย่างเจ้าทำไม?”
หญิงสาวตรงหน้าถึงแม้ว่าจะดูหน้าตางดงาม แต่ท่าทางความกำเริบเสิบสานนั้นทำให้เขาเกลียดชังจนอยากจะถลกหนังนางยิ่งนัก
ทันใดนั้นเอง เขาก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้น แผลเล็กมากไม่เห็นแม้แต่รอยเลือด
เขากล่าว “นี่เจ้าทำอะไรข้า?”
เข็มยานั้นพุ่งกลับไปอยู่ในมือของมู่เฉียนซี ด้านในยังติดเลือดสีทองมาด้วย
มู่เฉียนซีใส่ยาเข้าไปในเข็มนั้น ชั่วพริบตาเดียวเลือดสีทองนั้นก็พลันเปลี่ยนเป็นสีม่วงทันที
“ที่แท้เจ้าก็คือมังกรม่วงนี่เอง ปลอมตัวมาเป็นมังกรทอง นับว่าไม่เลวเลย เกรงว่าคงจะมีคนช่วยเจ้ากระมัง!”
สีหน้าของคนผู้นี้พลันเปลี่ยนไปทันที “เจ้าพูดจาเหลวไหล ข้าจะเป็นมังกรม่วงไปได้ยังไง เห็น ๆ กันอยู่ว่าข้าคือมังกรทอง”
สุ่ยอู๋ซินกล่าว “ความจริงปรากฏให้เห็นอยู่ทนโท่ ต่อให้เจ้าเ
