ถียงไปมันก็ไร้ประโยชน์ นึกไม่ถึงเลยว่าเผ่ามังกรม่วงจะกล้าทำเรื่องเลวทรามเช่นนี้”
“โจมตีพวกมันให้ออกไปจากเกาะราชามังกรเดี๋ยวนี้” สุ่ยอู๋ซินออกคำสั่ง
คนของกลุ่มเทพเหล่านี้ถูกจับได้แล้ว อีกทั้งพลังความแข็งแกร่งก็ไม่อาจสู้พวกเขาได้ จึงทำได้เพียงแค่หนีออกไปจากเกาะราชามังกร
มู่เฉียนซีกล่าว “เฮยเย้า ตอนนี้เจ้าสามารถรับพลังของท่านราชามังกรได้แล้ว”
เฮยเย้ากล่าว “อืม! ข้าจะไม่ทำให้ท่านมู่ผิดหวัง”
เมื่อมรดกเปิดออกมันกลับไม่ง่ายอย่างที่ได้จินตนาการเอาไว้
ราชามังกรผู้นั้นได้ทิ้งพลังเอาไว้ให้บุตรชายของตนเอง ไม่ใช่ทิ้งเอาไว้ให้หลาน
พลังของเฮยเย้าในตอนนี้อ่อนด้อยกว่าจินหลิวกวงมากเกินไปแล้ว
พลังนั้นไหลเข้าสู่ร่างกายของเฮยเย้าราวกับจะทำลายร่างของเขาก็มิปาน
มู่เฉียนซีเห็นสถานการณ์ของเฮยเย้ายิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ เช่นนี้ นางจึงตะโกนขึ้นว่า “เฮยเย้า หยุดเดี๋ยวนี้ เจ้าต้องปรับพลังให้แข็งแกร่งกว่านี้ก่อนถึงจะรับมรดกพลังนี้ได้”
สุ่ยอู๋ซินเดินไปข้างกายมู่เฉียนซีและกล่าวว่า “ท่านมู่ นี่เป็นเรื่องที่เฮยเย้าต้องยอมรับมัน อย่าลืมว่าเขานั้นมีสายเลือดมังกรทองอยู่ เขาต้องผ่านมันไปได้”
ความเจ็บปวดทรมานในครานี้เลวร้ายกว่าความเจ็บปวดในสถานที่ฝึกฝนของเผ่ามังกรอัคคีหลายเท่านัก
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเขาก็มีความสัมพันธ์กับมังกรดำมาตั้งแต่เด็ก ได้รับความยากลำบากมามากมาย ดังนั้นไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขาจะไม่ยอมแพ้เป็นอันขาด
แสงสี
