ในเกาะราชามังกรแผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย ไม่เหมือนกับเกาะราชามังกรอันรุ่งโรจน์เหมือนดังเก่าก่อน
หากเฮยเย้าไม่ได้ยืนยันด้วยตัวเองว่าที่แห่งนี้คือเกาะราชามังกร เขาก็คงจะคิดว่าตนเองนั้นมาย่างกรายในนรกก็มิปาน
คนในเผ่าของเขาไม่เหลือแม้แต่คนเดียวแล้วอย่างนั้นเหรอ?
หัวหน้าเผ่ามังกรทั้งสี่เผ่าก็หายใจออกมาด้วยความทอดถอนใจ ถึงแม้ว่าเผ่ามังกรทองจะเป็นราชา จะเป็นผู้นำ แต่ภาระที่พวกเขาแบกไว้และความอันตรายนั้นก็เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
มู่เฉียนซีกล่าว “ส่งคนออกไปตามหาให้ทั่วเกาะราชามังกรว่ายังมีคนรอดชีวิตอยู่บ้างหรือไม่? หากไม่มี อย่างน้อยก็ต้องหลงเหลือศพอยู่”
เฮยเย้าอาศัยมรดกความทรงจำของตนเองหาที่อยู่ของเกาะราชามังกรเจอแล้ว
ทว่า ในตอนนี้กลับไม่รู้ว่าวังราชามังกรอันยิ่งใหญ่ไปทางไหน ที่แห่งนี้หลงเหลือเพียงแค่ซากปรักหักพังและความแห้งแล้งเท่านั้น
มังกรปีศาจกลืนสวรรค์ได้ถูกปิดผนึกเอาไว้ในพื้นดินแห่งนี้เมื่อสิบปีก่อน เนื่องจากเกาะราชามังกรถูกปิดผนึก และมันยังคงไร้ความอิสระ เช่นนี้มันจะไม่โกรธเกรี้ยวได้อย่างไรกันล่ะ
มู่เฉียนซีกับเฮยเย้าเองก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าคนที่ทั้งสี่เผ่าส่งไปจะหาตัวเจอแล้ว และยังหามังกรที่มีชีวิตอยู่เจออีกด้วย อีกอย่างไม่ใช่เจอเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น! หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีกล่าวว่า “รีบพาพวกข้าไปเร็วเข้า!”
เผ่ามังกรอันสูงศักดิ์ถูกกักขังเอาอยู่ใต้ดินอันมืดมิด
พวกเขาเดินผ่านทาง
