ท่านคือองค์รัชทายาทของราชามังกรทองผู้นั้น จินหลิวกวง”
“ใช่!”
ทันทีที่เขากล่าวจบ เสียงเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นว่า
“ท่านพ่อ!”
เขามองไปที่เจ้าของเสียงผู้นั้น เห็นเด็กหนุ่มชุดดำผู้หนึ่ง รูปร่างหน้าตาช่างคุ้นเคยยิ่งนัก
ชั่วครู่หนึ่ง น้ำตาของเขาก็ไหลพรากออกมาด้วยความตื่นเต้น “เจ้ายังไม่ตาย วิเศษ วิเศษมาก พ่อผิดเอง พ่อต้องขอโทษเจ้าด้วย…”
ตุบ! เนื่องจากเขาตื่นเต้นมากเกินไป อีกทั้งร่างกายของเขาก็ทรุดโทรมมาก ดังนั้นจึงเป็นลมหมดสติไป
“ท่านพ่อ!” เฮยเย้าร้อนอกร้อนใจดุจดั่งถูกไฟเผา
มู่เฉียนซีเดินเข้าไปและกล่าวว่า “แค่หมดสติไปชั่วครู่เท่านั้น ยังไม่อันตรายถึงแก่ชีวิต”
มู่เฉียนซีตรวจชีพจรร่างกายให้กับเขา ส่วนเหล่านักปรุงยาของเผ่ามังกรวารีก็ไปตรวจร่างกายให้กับมังกรอื่น ๆ
และสิ่งที่เหนือความคาดหมายมากที่สุดนั่นก็คือ เผ่ามังกรทองไม่ได้ถูกมังกรปีศาจกลืนสวรรค์ฆ่าทั้งหมด ยังหลงเหลืออยู่อีกส่วนหนึ่ง
ทว่า มังกรเหล่านี้ดูเหมือนว่าจะเจ็บปวดทรมานมากกว่าตายเสียอีก
ผู้อาวุโสท่านหนึ่งของเผ่ามังกรวารีกล่าวขึ้นว่า “เลือดของพวกเขาถูกดูดจนแห้งเหือดแล้ว อีกทั้งพลังชีวิตด้วย! เกรงว่ามังกรปีศาจกลืนสวรรค์คงจะใช้วิธีการใดสักอย่างเพื่อใช้ประโยชน์จากพวกเขาทำให้พลังของมันฟื้นฟูกลับมา”
“หลังจากถูกทรมานมาถึงสิบปี พวกเขาจะถึงขีดจำกัดแล้ว ยาวิเศษใดก็ล้วนแต่ช่วยพวกเขาไม่ได้ สิ่งที่พวกเราสามารถทำได้ เกรงว่าจะเป็นวันสุดท้ายของชีวิตพวก
