บา ๆ สุ่ยอู๋ซินกล่าว “ท่านมู่วางใจได้! พวกเราไม่ยอมให้มังกรปีศาจกลืนสวรรค์ทำสำเร็จได้แน่นอน”
มู่เฉียนซีกับเฮยเย้ารีบจากไปอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าจะออกไปได้ไกล แต่นางก็ไม่ยอมให้จิ่วเยี่ยหลุดพ้นไปจากสายตาของนางได้
ต่อให้นางเชื่อใจจิ่วเยี่ย แต่สุดท้ายนางก็ไม่อาจวางใจได้
เนื่องจากอันตรายที่แฝงเร้นอยู่ในร่างของจิ่วเยี่ยนั้น ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะสามารถยับยั้งได้
“ตูม!” ในที่สุดมังกรปีศาจกลืนสวรรค์ก็พุ่งออกมาได้แล้ว ค่ายกลนี้ก็เพียงแค่สามารถถ่วงเวลาเอาไว้เท่านั้น
“ข้าจะฉีกเนื้อพวกเจ้าออกเป็นชิ้น ๆ!” มังกรปีศาจกลืนสวรรค์ตะโกนขึ้นด้วยสีหน้าที่โหดร้ายเป็นอย่างยิ่ง
ตูม! ในขณะที่มันพุ่งออกมานั้น ทั้งสี่เผ่าก็ลงมือแล้ว
“การโจมตีช่างอ่อนแอยิ่งนัก!” มังกรปีศาจกลืนสวรรค์ขวางการโจมตีของทั้งสี่เผ่าเอาไว้ได้ และในตอนนี้เอง จิ่วเยี่ยก็ลงมือแล้ว
มีเพียงพลังมืดแห่งความตายเท่านั้นที่สูงและแข็งแกร่งกว่าพลังของเจ้าหมอนี่ไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า
มังกรปีศาจกลืนสวรรค์กล่าวด้วยความประหลาดใจว่า “เจ้าเป็นใคร?”
“เจ้าไม่ใช่คนของเผ่ามังกร เจ้า…”
ตูม! พลังของจิ่วเยี่ยพุ่งไปที่มังกรปีศาจกลืนสวรรค์ทันที
และสิ่งที่ทำให้คนอื่นอึ้งทึ่งจนไม่อยากจะเชื่อนั่นก็คือ พลังนี้สามารถทำให้มังกรปีศาจกลืนสวรรค์ถอยหลังไปได้
อีกทั้งยังทำให้มังกรปีศาจกลืนสวรรค์ได้รับบาดเจ็บอีกด้วย
พวกเขาต่างเบิกตากว้างด้วยความตกใจขึ้น พวกเขารู้ว่าท่านหวงจิ