ิดผนึกข้าได้”
สุ่ยอู๋ซินกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เจ้ามังกรปีศาจกลืนสวรรค์ เจ้าคิดว่าพลังสัตว์ร้ายของเจ้าจะสามารถทำลายเผ่ามังกรของพวกเราได้อย่างนั้นเหรอ?”
“เผ่ามังกรของพวกเจ้าก็เป็นเพียงแค่พวกมดปลวกที่น่าเวทนากลุ่มหนึ่งเท่านั้น ในตอนนั้นหากไม่ใช่เพราะมังกรวารีผู้นั้นเป็นคนลงมือจัดการ เจ้าคิดว่าพวกเจ้าจะทำอะไรข้าได้อย่างนั้นเหรอ?”
มังกรอื่น ๆ ได้ยินเช่นนี้ก็ตกตะลึงขึ้น
“มังกรปีศาจกลืนสวรรค์ นี่มันสัตว์ร้ายในตำนานนี่!”
“เจ้าหมอนี่รับมือได้ยากนัก”
“ถึงมันจะรับมือได้ยาก แต่เผ่ามังกรทั้งสี่เผ่าก็ใช่ว่าจะธรรมดา”
เฮยเย้ากล่าว “พวกเจ้ารีบถอยไป การต่อสู้จากนี้มันอันตรายมาก เกรงว่ามันจะส่งผลต่อพวกเจ้า”
พวกเขาก็รู้ดีว่าพลังความสามารถของพวกเขานั้นไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย
รักษาชีวิตเอาไว้ก่อนเป็นเรื่องสำคัญ!
“ท่านมู่…” เฮยเย้ามองไปที่มู่เฉียนซี เขาคาดหวังให้มู่เฉียนซีหนีไป
มู่เฉียนซีเดินไปตรงหน้าเฮยเย้าและกล่าวว่า “เฮยเย้า เจ้าไปกับข้า!”
“ขะ ข้า แต่ข้าเป็นผู้สืบทอดของเผ่ามังกรทอง การต่อสู้ในครั้งนี้ ข้าจำเป็นต้องเข้าร่วม ท่านมู่ ข้า…”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าอยากเข้าร่วม แต่พลังของเจ้าในตอนนี้ไม่สามารถเข้าร่วมการต่อสู้นี้ได้ ไปกับข้า”
มู่เฉียนซีจำต้องพาเขาไป เฮยเย้าพยักหน้าพลางกล่าว “ก็ได้!”
มู่เฉียนซีพาเฮยเย้าไป นางกล่าวกับจิ่วเยี่ยกับสุ่ยอู๋ซินและพวกว่า “ตรงนี้ ต้องรบกวนพวกเจ้าแล้ว”
จิ่วเยี่ยพยักหน้าเ
