ขึ้น ข้าไม่สามารถพาเจ้าไปด้วยได้ เจ้าก็บอกเองไม่ใช่เหรอว่ามังกรวารีเป็นผู้ที่เปิดแดนมังกรแห่งนี้ขึ้น เจ้าก็คงจะไม่อยากให้ผู้อื่นมาสร้างความวุ่นวายให้แดนมังกรนี้ต้องพังทลายลงหรอกใช่หรือไม่!”
“ดังนั้น ข้าอยากให้เจ้าเฝ้าปกป้องแดนมังกรเอาไว้”
สุ่ยอู๋ซินกล่าว “เป็นเพราะข้าเองที่มัวแต่หมกมุ่นเรื่องท่านมังกรวารีมากเกินไป ที่นายท่านพูดมาก็ถูก ข้าจะต้องเฝ้าปกป้องแดนมังกรเอาไว้ให้ดี”
เห็น ๆ กันอยู่ว่าซีไม่รับเจ้าหมอนี่ทำพันธสัญญา แต่เจ้าหมอนี่ยังเรียกซีว่านายท่านได้อย่างชอบใจเช่นนั้นอีก สีหน้าของจิ่วเยี่ยในตอนนี้จึงยิ่งเย็นชามากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว
“อย่าให้ข้าได้ยินว่าเจ้าเรียกซีว่านายท่านอีก” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชา
สุ่ยอู๋ซินสะดุ้งขึ้นเล็กน้อย อันตรายแห่งความตายแผ่ซ่านออกมาจากบุรุษผู้นี้ทำให้เขาหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าชื่อมู่เฉียนซี อย่างไรเสียเจ้าก็เป็นถึงหัวหน้าเผ่ามังกรวารี การที่เจ้ามาเรียกข้าว่านายท่าน มันจะดูไม่เหมาะสม”
“ท่านมู่” สุ่ยอู๋ซินกล่าวด้วยความเคารพ
ผู้อาวุโสสามมังกรอัคคีคิดว่า ด้วยนิสัยของสุ่ยอู๋ซินแล้ว การที่มู่เฉียนซีและพวกจะทำให้เขาตอบตกลงได้นั้นมันเป็นเรื่องที่ยากมาก
ทว่า เพียงแค่ต่อสู้ประลองฝีมือไปแค่ครั้งเดียว พูดคุยกันเล็ก ๆ น้อย ๆ หัวหน้าเผ่ามังกรวารีก็ยอมมอบป้ายคำสั่งออกมาแล้ว
สิ่งนี้ทำให้เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย
ผู้อาวุโสสามมังกรอัคคีกล่าว “
