ท่านหัวหน้าเผ่ามังกรวารี ท่าน…ท่านกินยาผิดขวดไปแล้วหรือไม่!”
ผู้อาวุโสของเผ่ามังกรวารีเหล่านั้นต่างก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้นเช่นกัน “ท่านหัวหน้าเผ่า นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลยนะ ข้าว่า…ข้าว่าพวกเรามาปรึกษากันใหม่อีกครั้งเถอะขอรับ”
สุ่ยอู๋ซินกล่าว “ท่านมู่เป็นแขกผู้สูงศักดิ์ของเผ่ามังกรวารีของพวกเรา ต่อไปต้องปฏิบัติต่อนางอย่างเคารพให้มากกว่าที่เคารพข้า เข้าใจหรือไม่?”
“นี่ไม่ใช่คำสั่งของหัวหน้าเผ่าอย่างข้า แต่มันเป็นกฎ”
กฎ! เคารพคนผู้หนึ่งกลายเป็นกฎไปเสียแล้ว นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน?
นั่นก็หมายความว่า…คนผู้นี้เป็นผู้ที่มีตำแหน่งสูงส่งอย่างไร้ที่เปรียบ ดูเหมือนว่าจะมีเพียงแค่บรรพบุรุษของเผ่ามังกรวารีของพวกเขาเท่านั้นที่ต้องได้รับการปฏิบัติเช่นนี้
“ท่านหัวหน้าเผ่า นี่มัน…”
“ข้าผู้เป็นหัวหน้าเผ่าได้ตัดสินใจแล้ว เมื่อถึงเวลาพวกเจ้าก็จะเข้าใจเอง”
สุ่ยอู๋ซินดูเหมือนจะอ่อนโยน แต่เมื่อถึงคราวที่ใช้อำนาจบาตรใหญ่กลับไม่ยอมให้ผู้ใดได้เปล่งเสียงออกมาแม้แต่คำเดียว
ฐานะของสุ่ยอู๋ซินในเผ่ามังกรวารีนอกจากเขาจะเป็นหัวหน้าเผ่ามังกรวารีแล้ว เขายังเป็นบุตรของท่านมังกรวารีผู้สร้างแดนมังกรนี้อีกด้วย เรื่องใดที่เขาได้ตัดสินใจลงไปแล้ว คนอื่น ๆ ก็ไม่กล้าที่จะเปล่งเสียงกล่าวสิ่งใดออกมา
สุ่ยอู๋ซินกล่าว “ท่านมู่ ท่านจะพามังกรทองน้อยไปหาที่อยู่ของเกาะราชามังกรในตอนนี้เลยหรือไม่?”
มู่เฉียนซีอดใจรอไม่ไหวที่จะ
